Column Anna: Waar is het feestje?

Prachtige show

Nadat alle mannen voorzien zijn van een slinger, moeten ze in een halve cirkel zitten. De rest van de bemanningen staat er achter. Een groep trommelaars gaat los op enorme trommels en andere percussie-instrumenten om de dansers te begeleiden. Het is een prachtige show, zeker omdat het inmiddels donker is en het allemaal nog indrukwekkender wordt. Als Wietze even later bij me komt staan, grijnst hij: “nou, als dit het startschot is, dan staat ons nog wat te wachten”. Ik lach wat samenzweerderig terug, want we voelen ons een beetje ‘undercover reporters’.

We doen namelijk mee aan een rally en dit is het driedaagse eindfeest. Voor ons zijn rallies altijd iets geweest waar we nieuwsgierig naar gekeken hebben, maar nooit aan meegedaan hebben. Meestal omdat onze route anders liep. Maar ook omdat we het niet zo op hebben met een grote groep boten die tegelijk vertrekt. Beetje ruimte op zee vinden we wel lekker. Ik snap waarom mensen er aan meedoen. Maar ook waarom wij het niet doen. Dit jaar is dat anders. We doen mee aan de Pacific Puddle Jump. Omdat het eigenlijk geen klassieke rally is. Voor de boten die vanuit Panama of Mexico starten is er een soort beginfeest. Iedereen vertrekt vervolgens gewoon wanneer hij wil. Voor hen die het leuk vinden, is er een soort eindfeest op Tahiti en Moorea: het Tahiti-Moorea Sailing Rendez-vous. Daarnaast is de rally eigenlijk alleen een digitaal informatieplatform en een radionet waar je naar keuze aan kunt deelnemen.

Volgeladen woonboten

Van toeschouwers naar deelnemers

Aan het einde van de middag zijn we terug aan boord. Met een drankje in de kuip zit ik wat te mijmeren. “Moet je kijken” zegt Wietze. Hij laat folders zien die hij bij een presentatie vond. “Bijna elke eilandengroep organiseert dit soort feestjes”. We bladeren er samen doorheen. Het is duidelijk dat je je niet hoeft te vervelen tijdens je reis door de Stille Zuidzee. Het zoeken van een bestemming voor je toeristische dollars wordt je op deze manier ook wel makkelijk gemaakt. Glimlachend trek ik de naamsticker van mijn shirt en maak er een balletje van. Wietze doet hetzelfde. De zon gaat langzaam onder en we kijken elkaar aan. “Morgenvroeg ankerop?” vraagt Wietze. Ik knik. Lekker weer even samen de stilte en de ruimte opzoeken.

Moorea, Frans Polynesië, juli 2017