Column Anna: Overwinteren

Later op de dag blijkt in de wasserette dat het Recht van de Sterkste geldt: ik ben onder de indruk van het fanatisme waarmee sommige mensen in één dag werkelijk elke vezel textiel die er aan boord is gewassen willen hebben. De droger begeeft het bijna en overal zie ik vrolijke waslijntjes ontstaan. In de dagen erna ontdekken we dat men dit kennelijk al jaren doet; er zit meteen een duidelijk patroon in de ochtendwandelingen die gemaakt worden, de groepjes die met elkaar staan te praten en het uniform dat ze kennelijk allemaal prettig vinden. Klittenbandsandalen, korte broek, T-shirt en rugzakje. De steigers staan vol met vouwfietsen die de hele dag intensief gebruikt worden.

Vanuit de kuip kijken we dit alles met verwondering aan. Maar ook met groeiende onrust. Wij gaan namelijk ook overwinteren en zullen nu toch echt keuzes moeten gaan maken. Het zeilende deel van onze vriendenkring heeft genoeg grappen gemaakt over onze ‘bejaardenstop’. Voor ons was het de keuze om nog een jaar in Nederland te blijven of alvast te vertrekken en op een prettige plek een winterstop te houden. We moeten deze winter nog voor een paar ‘losse eindjes’ in Nederland zijn.

Tekst en foto’s: Wietze van der Laan en Janneke Kuysters

Wietze van der Laan (50) en Janneke Kuysters (49) zijn herintredende vertrekkers. Na een rondje Atlantic in ’99  zijn ze nu vertrokken voor een langere reis rond de wereld. In deze blogs nemen ze ons mee naar bijzondere momenten die ze onderweg meemaken. Ze varen op een Bruce Roberts 44 met de bijzondere naam: Anna Caroline van Staeten Landt. ”Zeg maar Anna Caroline”.