Column Anna: Een nieuwe definitie van avontuur?

In de weken die op die ontmoeting volgden is ons opgevallen dat zo’n beetje de helft van de zeilers die we hier in Noord-Spanje tegenkomen zonder plan op weg is. Sommigen hebben een grof idee van waar ze heen willen, maar vaak staat de keuze tussen de Middellandse Zee of een Rondje Atlantic nog open. De enige beperkingen zijn tijd en budget.

Wat een verschil met onze vorige reis, nu 14 jaar geleden! De meerderheid had toen dromen en specifieke plannen. Galicië was de eerste ontdekkingstocht; lekker rommelen in de ria’s en genieten van de authentieke Spaanse dorpjes. Als er iets misging, had je wel een probleem; technische ondersteuning was schaars.

Hoe anders is het nu: overal grote jachthavens en dienstverleners die handig inspelen op de behoeften van de ‘impulszeiler’: op korte termijn is er heel veel te regelen. Een medezeiler die door onervarenheid met zijn boot een kromme giek opliep, had binnen één dag een compleet nieuw exemplaar geïnstalleerd! Als je wilt, kun je in alle comfort heel ontspannen zeilen en per dag je doelen bepalen. Het combineert prachtig met de ontwikkeling van de zeilerij in deze regio: overal zien we zeilscholen. Ook ligt er een grote vloot plezierjachten met Spaanse vlag in al die havens.

Je kunt je afvragen of dat erg is. Is dit nog avontuur? Of moeten we onze definitie van ‘avontuur’ bijstellen? In de oude definitie stond ‘avontuur’ gelijk aan: zelf je pad zoeken, ankeren in stille baaien, inspelen op beperkte weersinformatie, complexe navigatie en vooral ook zelf je problemen oplossen. In de nieuwe definitie zou ‘avontuur’ dan gelijk staan aan: genieten van het op pad zijn met je partner of gezin, inspelen op de kansen die zich voordoen en ontspannen je pad kiezen. De weersinformatie knettert immers via WiFi je computer in, het oplossen van problemen kun je voor een groot deel uitbesteden en de kaartplotter vertelt je waar die ene listige rots ligt.

Een belangrijk bijeffect van de grote ontwikkeling van de watersport hier in Galicië is de werkgelegenheid die het met zich meebrengt. Van de sopmannetjes die elke dag motorjachten staan te poetsen tot tuigers en restauranthouders; iedereen spint er garen bij. En dat is in een land dat het economisch zo zwaar heeft mooi om te zien. Wij als zeilers hebben de luxe om op pad te kunnen gaan. En dat geldt niet voor iedereen…

Foto’s Wietze van der Laan. Tekst Janneke Kuysters

Wietze van der Laan (50) en Janneke Kuysters (49) zijn herintredende vertrekkers. Na een rondje Atlantic in ’99  zijn ze nu vertrokken voor een langere reis rond de wereld. In deze blogs nemen ze ons mee naar bijzondere momenten die ze onderweg meemaken. Ze varen op een Bruce Roberts 44 met de bijzondere naam: Anna Caroline van Staeten Landt. ”Zeg maar Anna Caroline”.