Blog Erik van Vuuren – 6. IRC Kampioen na moeilijk WK Zeezeilen

De agenda verklapt dat het ondertussen ruim een maand geleden is dat we het Wereldkampioenschap zee…

Riemer Witteveen

31 aug. '18

De agenda verklapt dat het ondertussen ruim een maand geleden is dat we het Wereldkampioenschap zeezeilen in Scheveningen zeilden. Terwijl Nederland daarna met vakantie ging, ging in Scheveningen het werk verder. De W36 Hubo heeft een bezoek aan Delfzijl gebracht, er is het nodige onderhoud gedaan, geëvalueerd, verbeterd én gereed gemaakt voor het Nederlands Kampioenschap in de IRC-klasse. Toch nog even terugblikken op een onwerkelijke tijd, een on-Nederlands goed georganiseerd WK, waar Team Van Vuuren een jaar naartoe werkte én kort daarna beloond werd met een mooie kers op de spreekwoordelijke taart.

Juiste registers vinden

Nog even hard gaan op de laatste dag

Terug naar die laatste dag van het WK, we hebben nog één race te gaan en daarin neem ik jullie mee. Ruim voor de start kijkt tacticus Mischa Heemskerk om zich heen; naar de wind, de wolken die mogelijk een verandering brengen in de wind en op zijn beeldscherm, die op basis van de data uit onze race processor een theoretisch antwoord geeft waar de beste startpositie zich bevindt. Op basis van al deze informatie geeft Mischa aan waar hij wil starten. Dan gaat het echte spel beginnen. Aangezien meer teams het hebben voorzien op die éne goede startpositie, is het een enerverend spannend gekrioel van zeiljachten. Na de start wil iedereen de mogelijkheid hebben om ongehinderd een eigen tactiek te volgen, maar daar waar er 50 schepen een startlijn naderen, wordt het meer dan spannend. We vangen met de Hubo het grootste deel van het deelnemersveld op, en dat op zo’n manier dat wij hen controleren. Rob Schutte wijst mij op een 3-tal schepen die onder ons doorschieten, maar gevoelsmatig denk ik dat zij de situatie aan de starlijn onderschatten. De laatste 20 seconden zijn altijd een moment van rustig blijven ademhalen, de concurrentie van je afhouden en toch snelheid maken. Het lukt, terwijl de eerdergenoemde 3 schepen elkaar verbaal alles verwijten en opnieuw moeten starten, vliegen wij op de ideale positie over de startlijn. Dat geef een kick! Voorzien van een lekkere adrenaline draait het zeilteam dan ook top.

We gaan hard met de W36 Hubo, én dat bij windkracht 3, wie had dat gedacht?! Gelukkig zijn er veel toeschouwers die het allemaal zien gebeuren. Als derde gaan we om het eerste merkteken, als we nadien de foto’s bekijken dat we onder spinnaker voeren, zullen we zien dat het er allemaal perfect uit ziet. Alle zeilen zijn zo mooi afgesteld en het schip zo fraai door het team uitgebalanceerd op snelheid gebracht, het plaatje klopt helemaal. We houden vol en laten zien dat het eerste rondje geen gelukstreffer was, maar dat we met weinig wind ook hard gaan. Dat geeft een goed gevoel aan ons allen, we weten dat wij en de W36 Hubo het kunnen! Het laatste deel zeilen we in zuidelijke richting naar de finish. Onze achteropkomende concurrenten krijgen meer wind vanuit het noorden waardoor het grote afstandsverschil kleiner wordt. Niets aan te doen, weergoden hebben we nou eenmaal niet onder controle. En hoe frustrerend dan ook, op zo’n moment moet je genoegen nemen met een lager dan verdiend resultaat. In de haven wacht ons een steigerbiertje en komt het management van Hubo met een grote glimlach ons begroetten. Dat terwijl het team alles nog even een plekje moet geven. Het WK is ten einde en wat is er in een korte periode ongelofelijk veel de revue gepasseerd! Een periode van een jaar waarin we het schip hebben ontwikkeld, gebouwd en een WK hebben gezeild maakt dat we iets heel bijzonders hadden gedaan, alleen in sportief opzicht voelde dat nog niet zo. Intussen is daarvoor in de plaats gekomen het trots en besef dat we het eigenlijk enorm goed hebben gedaan.

“Iets meer tijd én iets meer rust hadden het verschil gemaakt!”

Werkelijk alles doen wij anders. Een gedurfd ontwerp, een innovatieve en duurzame bouwwijze, een bijzondere tuigage, niets is gewoon aan ons schip. Team Van Vuuren wist dat het een race tegen de klok zou worden om het schip in al haar facetten goed te leren kennen. In maart 2018, 10 maanden na de start van de bouw, ging het schip bij Waarschip te water en kon het trainen, analyseren, tunen en verbeteren beginnen.

Geen geheimen meer tijdens Nederlands Kampioenschap

En toen was daar afgelopen weekend het heftige Nederlands Kampioenshap met veel wind en hoge golven; alles viel op zijn plaats en de registers waren geen geheim meer. Ik had het Hubo management een podium plaats tijdens dit NK beloofd. In de periode dat Nederland met vakantie was, draaiden mijn hersenen overuren. Ik dacht na hoe we alle actuele kennis over het schip ten tijde van het NK in resultaten gingen omzetten. De boot is vanuit Scheveningen nog ‘eventjes’ kort op de werf in Delfzijl geweest en kregen we het net op tijd voor elkaar om op vrijdag 24 augustus aan de start te verschijnen. We knalden drie dagen letterlijk en figuurlijk door de bruut hoge golven naar het podium: Nederlands Klasse Kampioen in de IRC-2 en tevens uitgeroepen tot de beste IRC boot van het hele evenement tijdens de Damen Breskens Sailing Weekend. De W36 Hubo en haar Team zijn top: “Petje af voor iedereen die met ons dit bovenmenselijke avontuur is aangegaan!!”