Terugblik op de 200 Myls Solo

Inmiddels is de 200 Myls achter de rug en zijn de deelnemers ook wat uitgerust. Velen van hen zijn …

Stijn Tettero 12 okt. 2016 | 13:06

Wedstrijden

Inmiddels is de 200 Myls achter de rug en zijn de deelnemers ook wat uitgerust. Velen van hen zijn gewoon weer hard aan het werk op het vaste land, zoals Maurits Homan. Hij vertelde ons vorige week al hoe het was om met zijn Beneteau First 300 Spirit “Blauwe Westen” voor het eerst deel te nemen.

Op de vraag of hij nog problemen ondervonden heeft, reageert Maurits met een trotse nee. “Alles is goed gegaan. Het enige wat vervelend was, is dat ik op een gegeven moment van mijn ipad overstapte op de handgrepen. Maar die waren niet up to date. Hierdoor heb ik wat boeien moeten zoeken. En dat was vooral onhandig bij de finish boei. Ik was vrolijk aan het opkruisen en dacht de rest te slim af te zijn, totdat ik mij realiseerde dat ik de verkeerde coördinaten had van de boei en deze nota bene 2,5 mijl benedenwinds lag. Dus had ik mijn travellers verkeerd staan en heb ik veel tijd verloren.

We sluiten af met de vraag of hij volgend jaar weer van de partij is. Maurits: “Ik ga dit zeker weer doen. Dergelijke races zijn zo leerzaam. Ik heb mijn boot – die ik pas sinds kort heb – veel beter leren kennen en weet nu precies hoe ik haar op snelheid houd met een aan de windse koers. De avonden op het IJsselmeer waren geweldig. Je bent alleen met de sterren en wat verlichte boeien. Wat een topervaring!”.

Driemaal is scheepsrecht

De steun van de wal stelt haar gerust. “Het is niet dat ik het niet alleen zou redden, maar het geeft een veilig gevoel als iemand je volgt en kan ingrijpen als je in slaap bent gevallen of als je iets overkomt waardoor je zelf geen hulp kan inroepen.” Volgens Mabel kan walsupport voor iedere zeiler weer wat anders betekenen, maar ze kan het iedereen aanraden om iemand aan wal te hebben waar je op kan terugvallen als het nodig is. Na haar ankerstop is ze niet meer te houden om richting finish te varen. De wind staat goed, maar ze moet nog een uur wachten voordat ze mag vertrekken. Nog 8,9 mijl en dan is het moment eindelijk daar. De finish: “Ik ben er!”

Wedstrijden