Een Freedom, lust of last?

Redactielid Willem Plet vaart rond de jaarwisseling in het Caribisch gebied met als beginpunt Jamai…

Willem Plet 25 dec. 2012 | 17:16

OUD

Redactielid Willem Plet vaart rond de jaarwisseling in het Caribisch gebied met als beginpunt Jamaica en eindpunt St. Lucia. Over het reilen en zeilen daartussen bericht hij in een reeks blogberichten.Redactielid Willem Plet vaart rond de jaarwisseling in het Caribisch gebied met als beginpunt Jamaica en eindpunt St. Lucia. Over het reilen en zeilen daartussen bericht hij in een reeks blogberichten.

Failliet

De freedom werf in Newport is bekend geworden door zijn vooruitstrevende ontwerpen van Gary Hoyt en Gary Mull. Door een faillissement en een doorstart bouwt de werf inmiddels alleen nog maar op aanvraag, maar in de jaren tachtig en negentig rolden er honderden modellen van de band. Ook de redactie van Zeilen had in de jaren negentig een Freedom 21, zonder verstaging welteverstaan. De hoge en dikke koolstofvezelmasten waren destijds een indrukwekkende verschijning in elke haven en bovendien zeer makkelijk te onderscheiden van de rest in de haven. Inmiddels heb ik al behoorlijk wat mijlen mogen varen met deze 45’voeter en ook in Nederland met een 38’voeter. Ik moet mijn mening erover kwijt.

Koolstof

De gewichtsbesparing door het gebruik van koolstof voert de lijst van voordelen zeker aan. Niet alleen het gewicht van de mast zelf ligt lager dan bij aluminium masten van hetzelfde kaliber. Ook het gebrek aan gewicht van verstagingen mag zich onder het label ‘gebruiksvriendelijk’ scharen. Geen verstaging betekent immers een leger dek en geen gezeik met het stellen van de stagspanning of controleren van wantputtingen en zalingen. Zeiltechnisch betekent een onverstaagde mast dat het grootzeil flink uitgebouwd kan worden. Een dergelijke lap heeft Scherezade dan ook. Het doorgelatte grootzeil benadert eerder de vorm van een rechthoek dan van een driehoek. Sommige Freedoms maken goed gebruik van de vrijstaande mast door er een dubbelzeil omheen te voeren zodoende de verstorende turbulentie rondom de mast sterk te verminderen. Bovendien loost het grootzeil automatisch bij veel wind doordat de masttop lichtelijk doorbuigt. Zo’n zwiepende mast moet je mentaal wel op voorbereid zijn en vormt ook een uitstekend zetje naar het benoemen van een aantal minpuntjes van zo’n pilaar op je boot.

Zo blijft het wikken en wegen. De toerzeiler zal eerder geneigd zijn naar de voordelen te kijken dan een fervent wedstrijdzeiler. Persoonlijk vind ik de variatie die we in ontwerp van tuigages aantreffen erg interessant. Een ei van Columbus is er niet, want daar zijn de wateren en de zeilers die ze bevaren te verschillend voor. Toch vind ik dit een prima concept voor de sportieve zeezeiler.

OUD