Van Oordt: Met de ARC de Atlantische Oceaan over dl.2

‘Boek maar een ticket terug. Ik wil naar huis.’
‘Wacht nou eerst maar even. Je bent overstuur. Niet meteen beslissingen nemen.’
‘Straks zit ik weken op zee! En dan kan ik niet horen hoe het met haar gaat en…’ ik maak mijn zin niet af.
‘We bellen later weer.’

Groente

Zoemt

‘Are you excited?’
De Engelse bootbuurvrouw stuitert bijna van dek. Ik knik.
‘I’m nervous,’ zeg ik en stap op de loopplank. Wat nu? Klusjes, rondlopen, praatjes maken. De hele haven zoemt. We gaan oversteken! We gaan oversteken! Ik vertel mijn schipper en de rest van de bemanning dat ik misschien naar huis vlieg. Misschien morgen al, misschien in Kaapverdië.
‘O dear,’ zegt de schipper. ‘What can I say?’

Brui

Bij de Sailors Bar hangen nog altijd de hippiekinderen rond, hopend op een lift. Eentje geeft er de brui aan.
‘Ik hoorde van iemand die meemocht, maar wel honderden euro’s moest betalen. Nou, ik ga naar Tenerife.’
Naast me vertelt een ARC-medewerker dat hij er na deze editie mee stopt. ‘Ik wil alleen nog maar voor mezelf zeilen. I’m fed up.’

Feest

WCC / Clare Pengelly

‘s Avonds is er het afscheidsfeest. ‘Let’s hear it for your eventmanager!’ Na het applaus start de band.
‘We don’t need no education.’
De gepensioneerde menigte stormt de dansvloer op.
‘I want to break free.’

Laatste dag

Morgen gaan we. Ik bel naar Nederland.
‘Niet voor mij teruggaan,’ zegt mijn moeder. ‘Gewoon meevaren, hoor je?’
Ik drentel op de pier. Heen en weer, heen weer. Daar ligt het water. Ik kijk niet.
‘Hee Wieke!’
Een bevriende zeiler uit Nederland. Laatste keer dat ik hem zag, was in een haven op Corfu. Je gaat oversteken? Wat stoer.’

Etappe

Lees ook:

• Van Oordt: Met de ARC de Atlantische Oceaan over dl.1
• Impressie van de start van de 32 ARC oceaanoversteek

Omslagfoto: WCC / Clare Pengelly