Clarisse Cremer breekt snelheidsrecord Ellen MacArthur

Clarisse Cremer, de 31-jarige Franse Vendée Globe-schipper van Banque Populaire X, kruiste gisteren…

Redactie Zeilen 04 feb. 2021 | 13:36

Actueel

Clarisse Cremer, de 31-jarige Franse Vendée Globe-schipper van Banque Populaire X, kruiste gisterenmiddag 3 februari om 15:44:25 UTC als 12e de finishlijn in Les Sables-d’Olonne. Met een verstreken tijd van 87 dagen, 2 uur en 24 minuten schrijft Cremer geschiedenis, want ze breekt met die tijd het record van snelste vrouwelijke solozeiler non-stop rond de wereld. Dat record stond al 20 jaar op naam van Ellen MacArthur, die met Kingfisher een tijd haalde van 94 dagen en 4 uur.

Snelle zeilcarrière

“Vanaf het land wordt het vrouw-zijn in oceaanraces als een onderscheidende factor gezien. Maar dit is een gemengde sport die voornamelijk gaat over samen oceaanracen. Er bestaat geen classificatie voor vrouwen. Op zee ben ik een zeiler en ben ik er helemaal niet mee bezig of mijn tegenstanders mannen of vrouwen zijn.” vertelt Cremer, die pas in 2017 voor het eerst solo in competitie zeilde tijdens de Mini Transat. Ze behaalde toen een tweede plaats in de ‘series’ divisie. Na een overstap naar de Figaro-klasse werd Cremer benaderd door sponsor Banque Populaire. Deze Vendée Globe is pas haar tweede solo-race ooit in een IMOCA.

Zwaard van Damocles

Vooral in het begin was de Vendée Globe een beproeving geweest. Een reeks fronten en een tropische storm leidden tot schade, met name aan de hydrogenerator, die was afgebroken. Nadat Banque Populaire X Kaap Hoorn passeerde geloofde Cremer pas echt dat ze haar strepen had verdiend. Ze slaagde erin om Alan Roura (La Fabrique) in te halen, lange tijd naast Romain Attanasio (PURE-Best Western Hotels & Resort) te racen, voordat ze het gevecht aanging met Armel Tripon (L’Occcitane en Provence), die haar pas in de laatste week kon afschudden.

“Ik heb veel geleerd tijdens deze race. Aan het begin van de Vendée Globe wist ik nog niet zo goed hoe ik de boot goed kon gebruiken en moest ik ‘het beest’ onderweg leren kennen. De voorbereidingstijd was wat kort, ik voelde dat ik de eerste week wat geïntimideerd was door alles wat er te doen stond.” “Ik heb het geluk dat ik een geweldig team heb en een zeer goed voorbereide boot. Er waren momenten waarop ik harder had willen pushen, maar het doel was altijd om te finishen. Ik had het zwaar, vooral vanuit het oogpunt van vermoeidheid en het constante gevoel dat het zwaard van Damocles boven mijn hoofd hing, me afvragend wanneer de volgende tegenslag zou komen. Op het moment dat ik daar niet meer aan dacht werd het beter. Als ik de kans kreeg om opnieuw te vertrekken dan deed ik het meteen.” liet Clarisse Cremer weten.