Jan van de Laar: Het is net vakantie

De Stille Oceaan ter hoogte van Centraal Amerika is niet ideaal om als race doorheen te zeilen. Daarom heeft de Clipper Race organisatie vooraf een aantal flexibele finishlijnen bepaald zodat men de race kan beëindigen, in het geval dat de vloot volledig stil komt te liggen of te weinig vooruitgang boekt om binnen het strakke raceschema te blijven. In 2008 was de laatste keer dat men de race helemaal tot aan Panama heeft kunnen voltooien. Deze keer moest men de finish 600 mijl naar voren schuiven.

Tactisch varen

De race was tactisch gezien heel interessant. In de basis is de route van Seattle naar Panama een rechte lijn van noord naar zuid, maar in de praktijk waren er met de huidige weersomstandigheden drie routes. Wij hebben gekozen voor de langere route verder van de kust, dichter bij het hoge drukgebied in het westen met een hogere bootsnelheid tot gevolg. Vervolgens is er de kortste route dicht aan land met minder voorspelbare wind, maar met lokale systemen door het verschil in temperatuur tussen water en land. Hierdoor kan je soms een flinke lift krijgen. De winnende route lag ditmaal in het midden, waar het risico gehalveerd leek en de vooruitgang net genoeg was om de andere twee opties voor te blijven. Toch ben ik tevreden met de route die we genomen hebben, voornamelijk omdat we bij onze eigen tactiek zijn gebleven en ons niet te veel hebben laten beïnvloeden door de posities van de andere boten. Mede hierdoor hebben we de tussentijdse Ocean Sprint op onze naam kunnen schrijven wat ons twee race-punten heeft opgeleverd. Die komen goed van pas in het eindklassement.

Op sleeptouw

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Binnen 45 seconden aan dek