Veilige reling

Relingdraden met een witte mantel ogen mooi verzorgd en voelen glad aan. Toch schuilt er na een aantal jaren gevaar en wel aan de binnenzijde. Hoe houd je ze goed?

Het echte gevaar zit echter aan de binnenzijde van de kunststof mantel, waar corrosie kan ontstaan. De roestvaststalen kerndraad is wel behoorlijk roestvast, maar dat blijft alleen zo wanneer deze een reactie met zuurstof kan aangaan. Dringt er bij een wit geplastificeerde relingdraad namelijk water onder de mantel, dan zullen het water en het daarin aanwezige vuil de beschermende buitenste laag van de roestvaststalen kerndraad aantasten. Zolang er nog zuurstof in het water zit, kan de draad zijn beschermende laag herstellen, maar wanneer het zuurstof is verbruikt, zal de kerndraad niet langer tegen roest zijn beschermd en onvoorzien kunnen breken.

Advies

Het beste is dan ook om voor een relingdraad te werken met gewoon kaal roestvaststalen stagdraad. Mocht je toch graag met een geplastificeerde relingdraad werken, ontdoe deze dan ter hoogte van de walseinden van een paar centimeter witte mantel. Dit zijn de meest corrosiegevoelig plekken. Een tweede advies is in ieder geval de bovenste relingdraden elke vijf jaar preventief te vervangen.

Sjorrings

Maar ook sjorrings verouderen onder invloed van weer en wind. Daarom is het ook zaak deze regelmatig te vervangen om te voorkomen dat je door een breuk zelf overboord raakt.

Wanneer je kiest voor een spanner in de bovenste relingdraad en een sjorring in de onderste, heb je het beste van twee werelden. De bovenste relingdraad zal er alles aan doen om mensen die aan boord zijn daar te houden, terwijl je de onderste snel kunt lossnijden om iemand via het gangboord aan boord te krijgen.