Jan van de Laar: Mentale uitputtingsslag

De Clipper Round the World Race heeft Australië verlaten, na pakweg twee maanden rond het continent down under gezeild te hebben zijn we onderweg naar Vietnam. De route voert ons langs het noorden van Papoea – Nieuw Guinea, waarna we de evenaar wederom oversteken en terug zijn op het noordelijk halfrond. We zeilen in noordelijke richting verder om zo Indonesië en de Filipijnen aan bakboord te houden, waarna we vervolgens af zullen buigen naar het westen richting de finish in Da Nang, Vietnam.

Door blijven knokken

We kunnen maar één ding doen, niet opgeven en door blijven knokken. Daarnaast hebben we ook een hele hoop plezier, wat dat betreft is Visit Seattle een geweldige groep. Als round-the-worlders hebben we inmiddels ruim twintigduizend nautische mijlen gezeild en dus al veel samen meegemaakt. Je kan wel stellen dat we een hechte groep vormen. Zo lang al op elkaars lip, zonder grote problemen en met een gezonde dosis humor. Elke etappe komen er daarnaast weer een aantal nieuwe opstappers bij wat het geheel fris en vernieuwend houdt. De Clipper formule werkt wat dat betreft erg goed.

Zeilwissel na zeilwissel

Verschillende zeilen

Alleen vandaag al zijn we zo’n twaalf keer van ‘Yankee 1’ en ‘Staysail’ naar ‘Windseeker’ en weer terug gewisseld. Elke keer als de wind opkomt en te veel wordt voor de lichtgewicht Windseeker, een zeil van héél dun materiaal dat qua vorm tussen een spinnaker en een Genua in zit, wisselen we naar de Yankee 1. Dit is ons grootste voorzeil.

Als de windsterkte verder opbouwt en de richting ons op een aandewindse koers stuurt voegen we daar het Staysail aan toe, dit is een kleiner zeil dat aan de tussenstag (of babystag) gehesen wordt. De afgelopen dagen hebben we steeds zo’n vijftien tot dertig minuten goede wind gehad, gevolgd door een uur van bijna windstil (of vaak lijkt het nog langer dan dat), en dan komt de Windseeker dus weer uit zijn zak. Het houdt ons bezig en het is goede training voor de nieuwkomers in ons team, maar die hebben het inmiddels ook aardig in de smiezen. Hopelijk kunnen we dit gebied over een of twee dagen achter ons laten, want dit spelletje heeft nu wel weer lang genoeg geduurd. Waar de woeste oceanen ons fysiek op de proef stellen, zijn de doldrums meer een mentale uitputtingsslag.

Lees hier de andere blogs van Jan van de Laar.