Startplaats Nieuw-Zeeland

Merijn Olsthoorn en Saskia Schalekamp zijn vertrekkers nieuwe stijl. Ze vlogen naar Nieuw-Zeeland en kochten er een boot om een jaar door de Pacific te zeilen. Inmiddels zijn ze in Vanuatu. Hoe hebben ze deze ongebruikelijke aanschaf aangepakt?

Sinds we samen op de Labberlot – de kits van mijn ouders – zeilen, dromen we ervan om een lange zeilreis te maken. Toen we na een paar jaar van dromen overgingen in plannen maken, begon het er iets anders uit te zien dan wat de meeste ‘vertrekkers’ doen. We willen graag naar een verre droombestemming, waar je misschien maar eens in je leven komt. Toch willen we niet jarenlang wegblijven. Dat zouden we financieel niet redden en bovendien hebben we het in Amsterdam ook ontzettend naar onze zin. Zo is het idee geboren om de reis te beginnen op de bestemming zelf. We gingen dus ter plaatse op zoek naar een boot voor één jaar. Het is eigenlijk te vergelijken met mensen die in Amerika een camper kopen en daar rondtrekken.

Voorbereiding

Tegenwoordig moet dat volgens ons gemakkelijk kunnen, aangezien er overal tweedehands toerjachten beschikbaar zijn. Daarnaast kun je je via internet goed op andere gebieden oriënteren. Elk land heeft wel zijn eigen Marktplaats of Botenbank. We hebben aardig wat uurtjes op internet gesurft. Niet alleen om de botenmarkt te leren kennen, maar ook om van alle lokale voorschriften op de hoogte te raken. Zo verschillen de regels over belastingen of verplichte scheepsuitrusting enorm per land. Onze keus viel uiteindelijk op Nieuw-Zeeland als startplaats. In de eerste plaats omdat daarmee de Zuid-Pacific binnen bereik is. Maar Nieuw-Zeeland is ook aantrekkelijk omdat er veel boten beschikbaar zijn en de prijzen er een stuk lager liggen dan in Nederland. Daarbij komt dat de cultuur- en taalbarrière niet zo groot is, wat ons prettig leek bij het doen van zo’n grote aanschaf. Vanuit Nederland hebben we ons alvast voorbereid door zo ongeveer alle beschikbare vertrekkersboeken te lezen en cursussen te doen met betrekking tot meteo en radiocommunicatie. Praktische zeilervaring hadden we al in ruime mate. Belangrijk was het om alvast contacten in Nieuw-Zeeland te leggen. Zo kwamen we via een Deen, die een soortgelijke reis heeft gemaakt, bij een goede makelaar in Auckland terecht.

Vrij

Aankoop

Na een week gingen we naar het Zuidereiland voor Windchase. Dit werd onze boot. Het aankoopproces duurde een stuk langer dan we aanvankelijk dachten. De eigenaar nodigde ons uit om een dagje mee te zeilen. Het voelde helemaal goed, hoewel we ons budget een klein beetje moesten ‘oprekken’. Via onze aankoopmakelaar hebben we een bod gedaan en de prijs uitonderhandeld. Daarna hebben we uitgebreide ‘surveys’ laten doen naar de romp, de motor en de tuigage. Als onbekende in de markt moet je hierbij het zekere voor het onzekere nemen. Uit de onderzoeken kwamen wat punten naar voren die de eigenaar moest aanpassen. Wij zijn een weekje op het Zuidereiland gaan rondtoeren om hem wat tijd te gunnen. Al met al hadden we binnen een maand nadat we in Nieuw-Zeeland aankwamen onze boot en konden we vertrekken!

Vertrekpunt

Alles ging heel snel en goed in de eerste periode, maar het was ook best pittig. We hadden nog nooit zo’n grote aankoop gedaan en de boot en het zeilgebied waren volledig nieuw voor ons. De afstanden vielen ons tegen; Nieuw-Zeeland is groot! Het kostte best wat dagen om naar het noorden te komen, waarbij zowel Cook Strait als de East Cape ons een fikse vuurdoop gaven. De beginperiode voelde erg als het op touw zetten van een expeditie, met veel to-do-lijsten en klusjes. Hier zaten veel dingen bij die je anders vóór vertrek zou doen, zoals de boot verzekeren en inschrijven in het kadaster. We besloten om wat eerder naar de Bay of Islands – het vertrekpunt richting de tropen – te varen, zodat we de overtocht rustig konden voorbereiden. Ook streepten we Australië door als bestemming. Eindelijk kregen we meer rust.

Droomreis

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Afronden

Hierna gaan we nog naar Nieuw-Caledonië, en daarna terug naar Nieuw-Zeeland. Nieuw-Zeelanders noemen dit rondje het South Pacific circuit. Aan het einde van het jaar gaat onze boot de verkoop in. We zijn alvast bezig een gebruiksaanwijzing te schrijven voor de toekomstige eigenaar. Er is al aardig wat interesse, dus we gaan er vanuit dat we ons plan helemaal netjes kunnen afronden. Maar waarschijnlijk zijn we dan alweer aan het werk in Nederland…