Ik vertrek, wij vertrekken, wij zijn vertrokken

Een persoonlijk blog van Greetje Tops, na afloop van de Vertrekkersdag op 9 november 2019 in Eemnes:

“Ooit gaan we op wereldreis. Zeilend. Vóór onze veertigste.” Dit beloofden wij elkaar vijf jaar geleden op dertigjarige leeftijd, nadat we met ons 22-voets scheepje van Brabant naar België waren gezeild. Waar het in de eerste jaren nog vooral bij dromen bleef, maakten we bewust en onbewust steeds meer keuzes die deze ambitieuze droom realistischer maakte. Op het moment dat Zeilen mei 2018 op de mat viel en de cover schreeuwde ‘De wereld rond met 50.000 euro. Zo doe je dat!’ realiseerden Niels en ik dat het stipje op de horizon minder onbereikbaar was dan we dachten.

1001 keuzes

Keuze 1: Ik vertrek

Keuze 2: Het (drijvende) huis

‘Te Koop’ staat er op het huis waar we tien jaar samen gewoond hebben. Het idee om hier een burgerlijk bestaan op te bouwen is door de jaren heen verruild voor een drijvend huis. Niet heel gek eigenlijk, want nog voordat we gingen samenwonen hadden we samen een kajuitzeilbootje. Dit zes meter schuitje knapten we zelf op om er zoete en zoute avonturen mee te beleven. Inmiddels zijn we vier schepen verder en deze laatste wordt ons drijvend huisje. Waarom niet ‘Te Huur’? Sommige verhuren vanwege het vangnet bij terugkomst en/of als maandelijks inkomen. Wij hebben verkocht vanwege de uitkerende spaarhypotheek en om de ultieme vrijheid te beleven. Het schip is vanaf vertrek het enige dat we echt bezitten.

Keuze 3: Refit of fit genoeg

Keuze 4: Een rondje…

Op ons naamkaartje staat extra vermeld ‘Rondje Wereld’. Blijkbaar is dat, naast een ‘Rondje Atlantic’, de meest gangbare keuze voor een reis van minimaal een jaar. Ik vond het altijd een beetje uit de hoogte als iemand een rondje zei, maar blijkbaar is het een vakterm. Net als ‘Vertrokkers’. Dat zijn zeilreizigers die onderweg of terug zijn van hun rondje. Op de Vertrekkersdag werden twee lezingen gegeven van beide smaken. De bemanning van de 34 vertrekkende schepen in spé hing aan de lippen van deze twee ‘Vertrokkers’. Eigenlijk weten we nog niet of we echt de wereld rond gaan, maar een wereldreis gaat het sowieso worden. Het eerste jaar gaan we voor de gangbare kokosnoten route: via de Zuid Engelse kust, de Golf van Biskaje over naar Spanje, langs Portugal, hopelijk Marokko, de Canarische eilanden, Kaapverdië en dan de grote Atlantische oversteek naar de Carieb. Oh, en Suriname! Vanaf daar beslissen we verder, herhalen we met regelmaat binnen onze kenniskring. De route is namelijk de meest gestelde vraag.

Keuze 5: Afscheidsfeest

Een afscheidsfeest is bijna een gegeven onder de vertrekkers. Het is denk ik ook een belangrijk sociaal event en dit willen we dan ook zeker organiseren in de maand van vertrek. Eigenlijk is het afscheidsfeest al lang aan de gang, want vanaf het moment dat we het vertrekplan aan iemand vertellen gaat er vrijwel geen contactmoment voorbij zonder dat wij of zij erover beginnen. Wij kozen ervoor om vanaf het begin al onze droom met familie en vrienden te delen. Op deze manier kunnen ook zij zich mentaal voorbereiden op ons toekomstig plan en het gemis. Op het werk hebben we het onlangs verteld, vlak na de zomervakantie, toen de vertrekdatum concreter was geworden. We hebben het niet over onbetaald verlof of andere intentieverklaringen; dat past niet bij een werkgever en ook niet bij het vrijheidsgevoel dat wij willen nastreven. De tweede meest gestelde vraag uit onze omgeving luidt dan ook: “Maar wat ga je dan doen als je terug bent?” Die keuze hoeven we voorlopig nog niet te maken. Laten we eerst maar eens vertrekken!

Veel dank aan De Toerzeilers voor het organiseren van deze informatieve Vertrekkersdag, inclusief de befaamde vertrekkerskroket bij de lunch en een uitgebreid diner. De bemanning van Pepper kijkt nu al uit naar de Zeilen Vertrekkersdag op 28 maart 2020.

Volg Sailing pepper op facebook en instagram