Van kalme baai naar nachtmerrie: storm bij de Balearen

'We hebben echt geluk gehad'

redactie Zeilen 23 aug. 2025 | 10:21

Wereldzeilen

Lukas en Suzanne zeilen met hun Hanse 400 Liberta rond in de Middellandse Zee. Bij de Balearen steekt plots een flinke storm op. “Er was slecht weer voorspeld. Maar deze storm zag niemand aankomen.” Lees hun hele verhaal in Zeilen editie 09/2025.

We zijn voorbereid op een storm, maar dit voelt anders. Nog geen tien minuten geleden was er niets aan de hand, nu meet de windmeter 70 knopen. Tot mijn schrik merk ik op dat onze ankers zijn losgeraakt; de boot draait met vaart van het anker weg. Midscheeps aan bakboord stevenen we recht af op de punt van een onbemande motorboot, die onder water met een ketting aan een betonblok vastligt. In een reflex grijp ik een dikke bolfender om een directe botsing te voorkomen, maar ik ben te laat. Het gekraak van het anker tegen ons polyester is luid en gaat door merg en been. Het anker schraapt over ons teakdek en neemt op zijn terugweg een scepter mee. Het ding breekt af als een luciferhoutje. Wat een geweld!

Het is de zomer van 2024. We liggen voor anker in de baai Cala Vadella bij Ibiza en genieten van onze laatste dagen zomervakantie. Er is een front met onweer en regen voorspeld, mogelijk met wind van 25 tot 30 knopen. Gelukkig liggen we goed: een 50 meter hoge rots biedt ons perfecte bescherming tegen de wind. De afgelopen dagen kwamen soms vlagen van zo’n 25 knopen voorbij, maar de boot bleef keurig op zijn plekje liggen.
Voor de zekerheid gooien we naast het hoofdanker het bij-anker uit. Achter beleggen we ook een lijn aan een bestaande mooring onder water. De dag vóór de voorspelde storm binden we alles goed vast. We zetten onze supboards stevig tegen elkaar aan om het windoppervlak te verkleinen en binden het grootzeil in de lazy jack vast met zeilbanden. Met een gerust hart gaan we slapen. We hebben al eerder 25 knopen gehad, de hoge rotsen naast ons bieden beschutting – wat kan ons nog gebeuren?

Lukas
Suzanne

70 knopen storm

Rond 10.00 uur barst het los. In een tijdsbestek van tien seconden gaat de wind van amper 15 naar 70 knopen. Nadat onze ankers zijn losgeschoten en we tegen de motorboot aan de mooring botsen, probeer ik erger te voorkomen. Wijdbeens zittend op het kajuitdak probeer ik met de fender nieuwe botsingen af te weren, maar dat lukt slechts een paar keer. Het geweld is ongekend en het anker van de motorboot schuift herhaaldelijk over ons teakdek, gevaarlijk dicht naar ons kajuitraam en de verstaging.
Ik realiseer me dat onze kiel ‘danst’ op de mooringketting van de motorboot. Hierdoor trekken we ongewild de motorboot verder naar ons toe. Machteloos zien we toe hoe die ons telkens raakt en bij het terugveren alles met het anker lostrekt wat hij onderweg tegenkomt: de voetrail, stukken teakdek, scepters, zelfs de zeereling moet eraan geloven. Uiteindelijk doorboort het anker ook ons kajuitraam. Het krakende geluid laat zich met geen pen beschrijven. De regen stroomt naar binnen. Wij schreeuwen naar elkaar om boven het lawaai van de storm uit te komen. Gehurkt in het gangboord is het opletten geblazen. Onze veiligheid gaat boven alles. Instinctief probeer ik nog af te duwen, maar dit blijkt te gevaarlijk.

Zeilen 09/2025

Wil je de rest van dit verhaal lezen? Bestel nu een digitaal jaarabonnement op Zeilen, dan heb je direct toegang tot dit artikel en vind je in ons digitale archief nog veel meer. Bestel hier.

Óf bestel een jaarabonnement 12x Zeilen+ digitaal lezen, dan krijg je maandelijks ons magazine thuisbezorgd én heb je met onze app altijd en overal de kennis van Zeilen tot je beschikking. Bestel hier.

Wereldzeilen