Dat het spannend was, daar twijfelt niemand aan. Toch voelde het voor Jeroen (19) en Rik (23) Dieperink opvallend rustig. Op de wateren voor Palamós wonnen de broers de 29er-klasse van de Palamós Christmas Race, een regatta die bekendstaat als vroege graadmeter voor het nieuwe seizoen. De beslissing viel pas in de allerlaatste race, maar aan boord bleef het hoofd koel.
“Voor de laatste wedstrijd spraken we eigenlijk al uit: deze wordt bepalend,” vertelt Jeroen. “Maar we hebben niets anders gedaan dan normaal. Geen extra risico’s, geen andere tactiek. Gewoon focussen op wat er voor ons lag.”
Opgegroeid op hetzelfde water
Beide broers begonnen, zoals zovelen, in de Optimist. Daarna volgde al snel de stap naar de 29er. Jeroen maakte die overstap direct, Rik combineerde zijn eigen zeilen steeds meer met coachen binnen de klasse. Die achtergrond blijkt goud waard. “Ik heb Jeroen veel gecoacht,” zegt Rik. “Daardoor zijn onze vaarstijl en manier van denken heel gelijk geworden.”
Dat zie je terug in de boot. Communicatie gaat snel en direct. “We spreken dingen meteen uit,” vult Jeroen aan. “Daardoor irriteer je je minder snel aan elkaar. En je leert ook: op het water heb je geen tijd voor lange discussies.”
De taakverdeling is helder: Jeroen stuurt en kijkt vooruit naar het grotere plaatje, Rik focust op snelheid en trim. De tactiek bespreken ze samen. “Je moet het snel eens zijn,” zegt Rik. “Twijfel kost snelheid.”
En ja, er wordt wel eens gescholden. “Dat hoort erbij,” lacht Jeroen. “Maar het leidt nooit tot ruzie.”
Spanning tot de laatste dag
De titelstrijd bleef vier dagen lang open. Franse en Amerikaanse teams zaten de Nederlanders dicht op de hielen. Toch hadden Jeroen en Rik het gevoel dat ze over de hele week genomen simpelweg het snelst waren. “Het was echt een spannende wedstrijd,” zeggen ze, “maar wel eentje die we vooral ‘voor de leuk’ hebben gevaren.”
De omstandigheden hielpen daarbij. De eerste dagen waren vlak, later kwam er meer golfslag bij weinig wind. “Dat zijn lastige condities,” legt Rik uit. “Je bootgevoel moet goed zijn, en je moet blijven werken voor snelheid. Maar het ligt ons wel.”
/https%3A%2F%2Fcdn.pijper.io%2F2026%2F01%2FYEIed0CeMDwNrk1767628973.jpg)
Wachten hoort erbij
Wat minder zichtbaar is vanaf de kant: de lange wachttijden op het water. Urenlang dobberen voordat er gevaren kan worden. “Dan is rust houden superbelangrijk,” zegt Rik. “Je energie moet je sparen voor de volgende race.”
Fitheid speelt daarbij een grote rol. Veel uren maken, blijven trainen, aantekeningen maken na elke dag. Maar wat is nu écht doorslaggevend om beter te worden? De broers vinden het een lastige vraag. “Het belangrijkste is dat je elke training met een doel het water op gaat,” zegt Jeroen uiteindelijk. “Hoe klein dat doel ook is.”
“Je moet zelf je stappen uitzetten,” vult Rik aan. “Dan worden de uren die je erin stopt ineens veel waardevoller. Je accelereert sneller in je zeilcarrière.”
Materiaal als basis
Nog zo’n punt waar Jeroen stellig over is: je materiaal. “Houd je spullen op orde. Ga er netjes mee om, alsof het een Formule 1-auto is. Als de allerbeste zeiler in jouw boot stapt, mag er gewoon niks mis mee zijn. Dan weet je zeker dat het daar niet aan ligt.”
Vast aan de pin
Het meest memorabele moment van de week was er één om niet snel te vergeten. Een start bij de pin bleek een complete misrekening. “We lagen volledig vast,” vertelt Rik. “Het roer zat zelfs tegen de ankers van het pin-end.”
De conclusie was snel getrokken. “We zeiden tegen elkaar: ja, dit was klote,” lacht Jeroen. “Maar dan gaan we nu op vrije wind en snelheid varen.” Het resultaat: alsnog een zesde plek in die race. “Dat typeert misschien wel onze week.”
Vooruitkijken zonder haast
Wat de volgende stap wordt, weten ze nog niet precies. Jeroen zou graag meer internationale evenementen varen, Rik geeft voorlopig prioriteit aan coachen, al sluit hij niet uit dat hij hier en daar nog een wedstrijd meepakt. Concrete plannen zijn er nog niet, maar dat ze kennis en kunde hebben is zeker met deze overwinning.