Met vier overwinningen in zijn laatste vijf races behoort Sam Goodchild momenteel tot de meest succesvolle schippers in de IMOCA-klasse. Toch klinkt er weinig bravoure uit de mond van de Brit nu hij zich opmaakt voor de start van de Vendée Arctique op 7 juni. Integendeel. Volgens de schipper van MACIF Santé Prévoyance is dit juist een race die niemand mag onderschatten.
De Vendée Arctique voert de deelnemers vanuit Les Sables-d’Olonne richting de poolcirkel en terug. Daarmee begeeft de vloot zich in een gebied waar de meeste IMOCA-schippers nauwelijks komen. Het is een race die inmiddels bekendstaat om haar zware omstandigheden en onvoorspelbare karakter.
Terug naar het solozeilen
Voor Goodchild vormt de wedstrijd meer dan alleen een volgende kans op een overwinning. De race betekent vooral een terugkeer naar het volledig solozeilen.
Waar veel IMOCA-projecten tegenwoordig een druk programma varen met double-handed races en teamtrainingen, draait tijdens de Vendée Arctique alles weer om één persoon aan boord. De schipper moet niet alleen de boot snel houden, maar ook zelf zijn slaap, voeding, routekeuzes en onderhoud organiseren.
Volgens Goodchild is dat precies waar zijn focus momenteel ligt. De winnaar van de 1000 Race ziet de Vendée Arctique vooral als een kans om zijn routines als solozeiler weer aan te scherpen. Op moderne IMOCA's is de marge voor fouten klein en kan een vergissing op het gebied van navigatie, energiebeheer of bootmanagement snel grote gevolgen hebben.
Richting de poolcirkel
De organisatie heeft dit jaar gekozen voor een opvallend eenvoudige opdracht: passeer de poolcirkel op 66 graden noorderbreedte en keer vervolgens terug naar Les Sables-d’Olonne. Hoe de schippers dat doen, mogen ze grotendeels zelf bepalen. Waarschijnlijk zal het noordelijkste punt van de race ten oosten van IJsland liggen.
Die vrijheid zorgt voor interessante strategische keuzes, maar maakt de race niet minder zwaar. De vloot krijgt te maken met een gebied waar weersystemen zich snel opvolgen en omstandigheden in korte tijd kunnen omslaan.
Naast harde wind kunnen de deelnemers rekenen op lage temperaturen, mist en verschillende uitsluitingszones die zijn ingesteld om walvissen en ijsgebieden te vermijden.
Acht tot tien dagen zonder rust
Volgens Goodchild onderscheidt de Vendée Arctique zich van veel andere offshorewedstrijden doordat de schippers voortdurend door nieuwe weersystemen varen. Waar races als de Route du Rhum na een zware start vaak rustiger worden zodra de vloot de passaatwinden bereikt, verwacht de Brit dat de omstandigheden tijdens deze race vrijwel onafgebroken uitdagend blijven.
Hij vergelijkt de wedstrijd met het zwaarste deel van een trans-Atlantische race dat zich dag na dag blijft herhalen. Daardoor kunnen de schippers acht tot tien dagen achter elkaar onder hoge druk opereren, terwijl vermoeidheid zich steeds verder opstapelt.
Belangrijke stap richting de Vendée Globe
De Vendée Arctique geldt voor veel deelnemers als een belangrijke stap richting de volgende Vendée Globe. Aan de start verschijnen meerdere talentvolle nieuwkomers in de IMOCA-klasse, waaronder Elodie Bonafous, Violette Dorange, Ambrogio Beccaria en Francesca Clapcich. Voor hen vormt de race een waardevolle test in aanloop naar grotere doelen.
Tegelijkertijd staan er ook ervaren namen aan de start. Een daarvan is Arnaud Boissières, die werkt aan zijn zesde Vendée Globe-campagne.
Boissières moest tijdens de vorige editie vlak voor de finish opgeven en ziet de komende race als een kans om revanche te nemen. Volgens de Fransman vraagt de Vendée Arctique soms zelfs meer van boot en schipper dan een wereldomzeiling, omdat zware weersomstandigheden elkaar in hoog tempo kunnen opvolgen. Daarom heeft hij zijn boot voorbereid alsof hij al aan de start van een Vendée Globe staat.
De man die geklopt moet worden
Ondanks de sterke concurrentie zal veel aandacht uitgaan naar Goodchild. De Brit verdedigt dit jaar zijn IMOCA Globe Series-titel en begon het seizoen met een overtuigende overwinning in de 1000 Race. Daarmee geldt hij voor velen als de favoriet voor de eindzege.
Zelf blijft hij daar opvallend nuchter onder. Volgens Goodchild komt de meeste druk niet van buitenaf, maar van hemzelf. Natuurlijk genieten sponsors en teamleden van overwinningen, maar uiteindelijk draait offshorezeilen volgens hem om blijven leren en voortdurend zoeken naar verbeteringen.
Of dat voldoende is voor een nieuwe overwinning zal de komende weken blijken. Eén ding lijkt alvast zeker: wie denkt dat de Vendée Arctique slechts een tussenstop is op weg naar de Route du Rhum of de Vendée Globe, onderschat de uitdaging. De route richting de poolcirkel heeft inmiddels een reputatie opgebouwd als een van de zwaarste tests op de IMOCA-kalender.
Volg de deelnemers hier via de tracker