Twee Twintigers met een Tussenpensioen: De eerste klussen in Nieuw-Zeeland

Anderhalf jaar terug hebben we op Curaçao zo veel mogelijk klussen gedaan om de boot helemaal klaar te maken voor de Pacific. Niet dat we daarvoor de Pacific niet op hadden gekund, maar we wilden gewoon dat onze boot in tiptop conditie zou zijn voordat we de grootste oceaan over zouden steken en voordat we in gebieden terecht kwamen waar echt heel weinig te krijgen is. In Panama hebben we nog de puntjes op de i gezet en daarmee was de boot eigenlijk best wel af voordat we in Panama het anker ophaalden en begonnen aan een tocht die 39 dagen zou duren.

Alle voorbereidingen wierpen hun vruchten af. Tijdens de oversteek was het ernstigste wat stuk ging het ringetje wat de voeler van de gaspit op zijn plek hield. Gelukkig hadden we een reserve aan boord, en was het snel opgelost. Op de Marquesas ging niets noemenswaardigs mis, maar op de Tuamotus hadden we wel even een kleine uitdaging toen de motor ermee ophield, en de gaskabel brak zodra we de motor weer gerepareerd hadden…

Maar ook dat wisten we op te lossen en zo voeren we vrij zorgeloos door tot Tahiti. Daar waren we van plan om nieuwe accu’s te kopen, maar toen we de prijzen zagen dachten we ‘laat maar’ en besloten we dat we dan de koelkast wel uit zouden zetten als de accu’s echt te slecht werden. We voeren door naar de Cook Islands en maakten ook daar niets stuk. We zetten koers naar het afgelegen Niuatoputapu, een van de meest noordelijke eilanden van Tonga en wisten ook dat voor elkaar te krijgen zonder averij. De tocht naar de hoofdeilanden van Tonga verliep soepel en ook naar Nieuw-Zeeland kwamen we zonder problemen. De elektrische autopilot hield er weliswaar even mee op, maar echt ernstig was dat niet én bovendien wisten we ook daar weer een oplossing voor te verzinnen.

Waarschijnlijk zijn er nog wel meer dingen gebeurt onderweg waar we wat werk aan hadden, maar er is zoiets wat ze ‘zeilersdementie’ noemen. Meer dan in andere situaties lijken zeilers de stomme dingen enorm snel te vergeten waardoor direct nadat de ellende voorbij is het negatieve gevoel over wat er net gebeurt is alweer zo ver achter in het geheugen zit dat het geen significante invloed meer heeft op de algemene beleving van hoe leuk het allemaal is. Misschien is het ook wel een soort natuurlijke selectie, want als dat soort dingen in je hoofd rond blijven spoken ben je waarschijnlijk snel klaar met dat hele zeilen…

Ondanks dat de boot het dus zeer goed gehouden heeft de afgelopen anderhalf jaar, merken we wel dat zoveel varen, zoveel zee, zo veel zon en zo veel wind hun sporen hebben achtergelaten. De twee grootste aandachtspunten: de gelcoat en de buiskap. Van buiten is de hele boot dof. Niet omdat die vies is, niet vanwege aanslag, maar gewoon door al het zonlicht wat de boot te verduren heeft gehad. De oplossing is simpel maar tijdrovend: poetsen! Gewapend met poetsdoeken en allerlei schoonmaak-, poets- en waxmiddelen bewerken we 3 dagen lang de boot en dan kun we eindelijk weer met trots zeggen: ja dat is onze boot ja!

De buiskap heeft hetzelfde ter verduren gehad als de romp: Het UV licht heeft de stiksels dusdanig aangetast dat ze simpelweg uit elkaar vallen. Niet alleen dat, de stof begint toch ook wel wat dun te worden. Onze buiskap is de nieuwste niet en het is eigenlijk wel eens tijd voor een nieuwe. Maar ja, das best prijzig… En dus gaan we ook de buiskap maar zelf proberen te repareren! Rosan heeft al op heel wat verschillende tropische eilanden stukjes en beetjes zitten naaien om de boel een beetje bij elkaar te houden, maar eigenlijk moeten gewoon alle naden opnieuw gestikt worden en moeten er een paar lapjes extra op. Dat is echter wel wat veel om, zoals Rosan dat steeds deed, met de hand te doen… Gelukkig is hulp nooit ver weg in de zeilerswereld en dus zitten we al vrij snel een dagje gezellig bij vrienden met een naaimachine aan boord. Een paar honderd meter garen en aantal gebroken naalden later is de buiskap weer als nieuw. Of nou ja, in ieder geval sterk genoeg om het nog weer even vol te houden.

Dan staan er nog allemaal van die kleine klusjes op de lijst die, als ze zo op een lijstje staan, niet zo ingewikkeld lijken. ‘Even’ de toevooerslang en ontluchtingsslang van de dieseltank vernieuwen. ‘Even’ nieuwe slangen en koppelingen voor de drinkwaterleidingen. ‘Even’ de oude bekleding uit een kastje trekken en er wat nieuws tegenaan plakken. Het zal allemaal wel minimaal dubbel zo lang gaan duren als we verwachten, maar er is wel 1 voordeel: het kost allemaal geen klauwen met geld. Dat komt goed uit, want de kas begint inmiddels toch wel een beetje leeg te raken… Over twee weken nemen we jullie weer mee in onze financiën! En voor deze week kunnen jullie in onze vlog meer zien over het poetsen van de boot en de reparatie van de buiskap.