Mijn oceaanoversteek: Mooie dingen hoeven niet makkelijk te zijn

Een maand aaneengesloten op de oceaan – ver buiten het bereik van familie en vrienden, zonder hulp als het misgaat – is een ervaring die je nooit meer vergeet. De reden daarvoor verschilt per persoon. Zeven zeilers delen hun persoonlijke ervaring in Zeilen 08/2026. ´Mijn oceaanoversteek´ is voor abonnees hier digitaal te lezen. In deel 7/7: Werner Toonk zeilde meermaals een oceaan over met zijn stalen langkieler Karma. Zijn eerste oversteek maakte hij destijds met Thijs en Wil. Binnenkort verschijnt het vervolg op zijn boek Karma van staal.

Mooie dingen hoeven niet makkelijk te zijn

Voor Thijs was het ook de eerste oceaanoversteek. Hij had altijd al een keer willen doen, en dat ging nu gebeuren. Wil was de ervaren rot en had het al vaker gedaan. Maar het was weer zijn eerste oversteek sinds hij een ernstig ongeluk had overleefd en hij liep met hulpstukken. Zelf stond ik er destijds niet zo bij stil dat ik aan mijn eerste oversteek begon. Mijn doel was om de wereld rond te zeilen, en dit hoorde erbij. Met de oceaanoversteek an sich had ik niet zo veel.

We staken over van Sal in Kaapverdië naar Recife in Brazilië. Een relatief klein aantal zeemijlen, vergeleken met mijn latere oversteken. We moesten door de doldrums, maar los van een stevige squall was het vooral licht weer. Geen ideale omstandigheden voor een stalen tweemaster.

We deden er zo’n twintig dagen over. Die vlogen voorbij. Dat is meestal zo op het water. Ook al is er niets dan water om je heen, de oceaan biedt iedere dag een ander uitzicht. Vlak voor we Brazilië naderden, passeerde Thomas Coville. Hij was bezig met een recordpoging. “ You’re not in danger, ” riep hij met een stevig Frans accent. Daarna vloog hij rakelings voor ons langs.

Voordat we in Recife aankwamen, stopten we op Fernando de Noronha, een piepklein eilandje voor de kust van Brazilië. Een iconische plek met een rijke geschiedenis, nu vooral een ecoparadijs. We gooiden ons anker uit en stapten aan land zonder ook maar een bureaucraat te zien.

We vroegen ons daardoor af: zijn we nu al de oceaan overgestoken, of moeten we daarvoor echt door naar het vaste land? De meningen verschilden. Als je naar Barbados vaart of een ander Caribisch eiland, dan ben je toch ook de oceaan overgestoken? Voor mij was de oversteek voltooid op het moment dat we aankwamen op dat piepkleine eilandje voor de Braziliaanse kust.

Acht jaar later maakte ik de oversteek opnieuw, maar toen de andere kant op en solo. Ondanks dat ik toen al alle oceanen overgestoken was en dus meer ervaring had, keek ik er niet alleen naar uit, maar zag ik er ook tegenop. Want solo de oceaan oversteken deed ik nog niet eerder. Wat als er wat gebeurt?

Natuurlijk gebeurde er van alles. Mooie dingen hoeven niet makkelijk te zijn. Daar is genoeg over te vertellen. Maar dat is voor een volgend boek.

Bekijk ook

De laatste zeemijlen: Afscheid van mijn stalen Karma | Zeilen

Alle oceaanoversteken lezen?

Het volledige artikel met daarin de zeven oceaanoversteken is te lezen in Zeilen 08/2026 en voor abonnees hier digitaal. Nog geen abonnee? Bestel nu een digitaal jaarabonnement op Zeilen, dan heb je direct toegang tot dit artikel en vind je in ons digitale archief nog veel meer. Óf bestel een jaarabonnement 12x Zeilen+ digitaal lezen, dan krijg je maandelijks ons magazine thuisbezorgd én heb je met onze app altijd en overal de kennis van Zeilen tot je beschikking. Bestel hier.

Bekijk ook

Mijn oceaanoversteek: Zeeën van tijd | Zeilen

Bekijk ook

Mijn oceaanoversteek: Oncomfortabel, maar machtig mooi | Zeilen