Ambitieus rondje Atlantic, deel 2

De afgelopen negen maanden zeilden Julien en Pieter van 79,5 graden noorderbreedte naar 5,7 graden noorderbreedte, van ijsbergen naar jungle. Het eerste deel van deze ambitieuze route over de Atlantic is gepubliceerd in Zeilen 08/2026 en is voor abonnees hier digitaal te lezen. Met een cocktail op Spitsbergen-ijs proosten ze op de tweede helft van hun reis, te lezen in 09/2026 en hier digitaal. Hoe gaan de komende negen maanden eruitzien? Wordt het rustig eilandhoppen door de Cariben, of trekt het avontuurlijke noorden weer?

"Het duurt even voordat we gewend zijn aan Surinaamse warmte en luchtvochtigheid, die je je van vrijwel iedere ambitie berooft. Als we onze energie weer wat hervinden, trekken we per korjaal diep de Surinaamse regenwouden in. Hier is avontuur genoeg. We hiken in de stromende regen naar de Voltzberg. Met stukken rauwe kip vissen we op piranha’s, op dezelfde plek waar we de dag ervoor nog hebben gezwommen.

Vanuit een drijvende lodge zien we rode ibissen en flamingo’s voorbijvliegen in het vogelparadijs Bigi Pan. Het absolute hoogtepunt beleven we met buddyboot Luwte, als we samen de Cotticarivier opvaren langs voormalige plantages en marrondorpen. We ankeren in de zijarmen van de rivier. Met de bijboot verkennen we kreken, op zoek naar apen, reuzenotters en tropische vogels. Het geluid van de jungle is overweldigend en de dansende vuurvliegjes betoverend.

Naar de Cariben

Dan is het tijd om verder te trekken. We verruilen het troebele water van de Surinamerivier voor het azuurblauwe water van de Cariben. Na vijf dagen varen pakken we in het donker de laatste meerboei op in Pirate’s Bay bij Charlotteville, Tobago. Dit zijn de Cariben zoals we gehoopt hadden ze te beleven: de vibe is relaxed en de ankerbaaitjes zijn paradijselijk en opvallend rustig. Maar er zijn ook wat troubles in paradise . Onze zonnepanelen houden er stuk voor stuk mee op door een fabricagefout. Dat levert de (on)nodige kopzorgen op. De vervangende panelen arriveren gelukkig al na een week vanuit Canada op het hoofdeiland Trinidad. Een fantastische medewerker van de Customs & Immigration loodst ons pakket door de douane, waarna haar man met de luchttaxi onze panelen naar Tobago vliegt, vergezeld van twee porties van de beste roti die we ooit proefden. Deze service is hartverwarmend. Zo zie je maar weer dat je met een glimlach, beetje geduld en vertrouwen vaak een heel eind komt.

Op de laatste dag in Tobago voelt Pieter echter tijdens het provianderen een prikje in zijn knie. Het lijkt in eerste instantie onschuldig, maar tijdens de overtocht naar Saint Vincent en de Grenadines ontpopt het bultje zich tot een erg pijnlijke infectie die niet vanzelf overgaat. Als we ons anker uitgooien in de paradijselijke Tobago Cays haalt Pieter toch maar de antibiotica uit de medicijnkist. Samen snorkelen is even geen optie en de golven maken het vrijwel onmogelijk om met een ontstoken knie in de bijboot te stappen. Het voelt alsof we een beetje gevangen zitten in het paradijs.

Martinique

Gelukkig slaat de kuur aan en in de drukke ankerbaai van het sfeervolle Port Elizabeth in Bequia zet Pieter voorzichtig zijn eerste stappen aan wal. Saint Lucia slaan we over; we varen direct door naar Martinique, waar we kunnen provianderen en, naar later blijkt, broodnodige reparaties kunnen laten uitvoeren. Het is even slikken als we de overvolle ankerbaai van Le Marin invaren. Dit is het Caribisch gebied waar we bang voor waren. Op de dag van vertrek blijkt ook nog een lelijke scheur in de kluiver te zitten, die te groot is om zelf te repareren. Terwijl we op de drukbezette zeilmakers wachten, bouwen we tijdens het paasweekend een onvergetelijk ankerfeest met onze Noorse en Belgische buren, en uiteraard haakt buddyboot Luwte ook aan met aangemonsterde familie.

Dominica

Met een gerepareerd zeil zetten we koers naar een eiland waar we erg naar hebben uitgekeken: Dominica. Deze groene parel is duidelijk geen charterparadijs en is een stuk authentieker en rustiger. In Prince Rupert Bay zijn de boatboys centraal georganiseerd en bieden allerlei nuttige diensten aan. De wekelijkse cruisers-barbecue met onbeperkte rumpunch is een gevaarlijke must-visit. We badderen midden in de jungle aan de voet van waanzinnige watervallen en sudderen gaar in thermale baden. Het leven is hier goed.

Oversteek naar New York

We hebben nu wel voldoende van de Cariben geproefd, vinden we. Hier langer blijven betekent dat we Canada en Groenland niet kunnen aandoen. Liefst wilden we ook nog naar de Bahama’s, maar beperkte tijd betekent soms harde keuzes maken. Wel bezoeken we nog Sint Eustatius. Wanneer blijkt dat we hier ook redelijk goed kunnen provianderen, besluiten we hiervandaan direct koers te zetten naar Nieuw Amsterdam, oftewel New York. We gaan weer noordwaarts!

Halverwege onze overtocht doemt aan de horizon een breed onweersfront op. Wanneer we die avond de Golfstroom kruisen, gebeurt er veel tegelijkertijd. Vanuit het niets neemt de wind toe van 10 naar 50 knopen. Overal om ons heen is onweer te zien – behoorlijk indrukwekkend. Binnen zoeken we afleiding met een potje kaarten in onze stalen kooi van Faraday. De volgende ochtend worden we wakker in een andere wereld: de zee is van kleur veranderd en de lucht- en watertemperatuur zijn fors gedaald. We zijn duidelijk de tropen uit, mét een ongewenst souvenirtje: deze keer wordt Julien getroffen door een pijnlijk ontstoken insectenbeet. Gelukkig is die snel verholpen met een antibioticakuur.

Na een dikke twee weken op zee zien we bij opkomende zon kleine oranje reflecties aan de horizon: door de verre kijker zien we het opkomende zonlicht reflecteren in de glazen skyline van New York. We zijn nog ruim 25 nautische mijlen uit de kust! We klaren in per app met ons visumnummer en krijgen vrijwel gelijk toegang tot de Verenigde Staten.

Een beetje een anticlimax na alle verhalen rond het aangescherpte douanebeleid. Later horen we dat een Sloveense zeilboot is onderschept door de Amerikaanse kustwacht en hun boot negen uur lang binnenstebuiten is gekeerd. Dan maar liever een anticlimax. In de middag laten we ons anker zakken naast het Vrijheidsbeeld met uitzicht op Manhattan. Een million dollar view voor nop.

Vervolg reis

De reis verloopt verder via New York, Long Island Sound, Nova Scotia, Newfoundland, Groenland, Van Qaqortoq naar IJsland, de Westman- en Faeröereilanden, Schotland, terug naar Nederland. Het volledige artikel is hier digitaal te lezen. Volg de bemanning via Instagram.

Bekijk ook

Ambitieus rondje Atlantic, deel 1: 20 landen, 15.000 mijl en 3500 uur op zee | Zeilen

Lees Ambitieus rondje Atlantic volledig

Het volledige artikel is voor abonnees digitaal te lezen in Zeilen 08/2026 en Zeilen 09/2026. Nog geen abonnee? Bestel nu een digitaal jaarabonnement op Zeilen, dan heb je direct toegang tot dit artikel en vind je in ons digitale archief nog veel meer. Óf bestel een jaarabonnement 12x Zeilen+ digitaal lezen, dan krijg je maandelijks ons magazine thuisbezorgd én heb je met onze app altijd en overal de kennis van Zeilen tot je beschikking. Bestel hier.

Tekst en beeld: Julien Mohr en Pieter van de Veerdonk