Bestemmingen

Op eigen kiel het oerwoud in

Expeditie Borneo

Redactie Zeilen
Borneo

Jaap en Minke laten de gebruikelijke toeristenroutes achter zich en varen met hun stalen tweemaster Eastern Stream de mysterieuze Kinabatangan-rivier op. Tussen drijvende eilanden en oeroude groene oevers ontdekken ze de rijke natuur van Borneo – op hun eigen tempo, op hun eigen manier, en ver van de gebaande paden. Lees het hele verhaal in Zeilen 01/2026.

De lucht voelt klam en het ruikt naar natte aarde en fris groen. Steeds meer vervaagt de zilte geur van de zee. We varen een stukje stroomopwaarts de rivier op, terwijl een drijvend eiland van wortels en palmachtige struiken ons passeert en naar zee glijdt. Een paar vissers werpen hun netten uit. Ze kijken op wanneer we voorbij komen. Langzaam verschijnen de eerste groene oevers.
“Laat maar gaan!” roept Jaap. De ketting ratelt, het anker verdwijnt in het bruine water en onze Eastern Stream trekt de ketting strak, terwijl ze op de stroming achter haar anker draait. We zijn er: de Kinabatangan- rivier, een bestemming waar we al lang naar uitkijken. De zee ligt achter ons. Voor ons ligt het oerwoud. Dicht en ondoordringbaar, de woonplek van allerlei dieren die ik tot nu toe alleen maar ken van de foto’s.

Minke en Jaap.

Toch naar de Kinabatangan-rivier

Eigenlijk ligt Borneo niet eens op onze route. Het plan was om – net als veel andere zeilers – naar Kumai in Kalimantan (Indonesië) te gaan. Daar zouden we dan de boot voor anker leggen en een meerdaagse jungletour boeken. Toch lieten we Kumai links liggen omdat we het vaarseizoen wilden afsluiten in Kudat, op de noordpunt van Maleisisch Borneo, voor groot onderhoud.
Zo viel onze keuze op een route langs de oostkust van Borneo. Dat had een voordeel en een nadeel. Het betekende dat we door het voormalige piratengebied moesten, en ook dat we langs de Kinabatangan kwamen: een rivier waar je met je eigen boot het regenwoud in kunt varen. We lazen ons in, spraken andere zeilers en concludeerden dat het piratenrisico tegenwoordig beheersbaar is. Juist het idee om de rivier op eigen kiel te bezeilen trok ons. Geen toeristenboot die je langs de highlights loodst, maar zelf het ritme bepalen en ankeren op plekken die ons aanspreken.

Zeilen 01/2026

Wil je de rest van dit verhaal lezen? Bestel nu een digitaal jaarabonnement op Zeilen, dan heb je direct toegang tot dit artikel en vind je in ons digitale archief nog veel meer. Bestel hier. Óf bestel een jaarabonnement 12x Zeilen+ digitaal lezen, dan krijg je maandelijks ons magazine thuisbezorgd én heb je met onze app altijd en overal de kennis van Zeilen tot je beschikking. Bestel hier.

Tekst: Minke Lohrengel

Meer Bestemmingen