Niels en Rosan zijn in 2023 vertrokken voor een reis van vijf jaar met hun Sigma 38OOD zeilboot. De twintigers zijn, zoals ze dat zelf zeggen, met tussenpensioen. Voor Zeilen doen ze verslag van hun droomreis. Daarnaast houden ze een vlog bij op
Als hebberige kinderen kruisten de Europeanen decennia lang door de Pacific. “Ik wil die!” “En ik wil die!” “Nee die is voor mij!”. Alsof de lokale bevolking niet bestond werden eilanden en atollen toegeëigend door en verdeeld onder Spanje, Frankrijk, Engeland, Portugal. Maar Tonga zei, dat gaan we niet doen. Tonga wilde best met de Europeanen handelen maar werd uiteindelijk nooit onderdeel van een van de zelfuitgeroepen ‘heersers van de oceanen’. Tonga bleef onafhankelijk, en is daarin het enige land in de hele Pacific. Het is mede daarom dat Tonga tegenwoordig voluit ‘The Kingdom of Tonga’ heet. Dat betekent overigens niet dat alles er daarom veel beter is. Tonga is namelijk een van de meest corrupte landen ter wereld. Als buitenstaander krijg je daar slechts zo af en toe wat van mee, en zeker op het water is de sfeer gemoedelijk.
“20 dollars”. Net als op Niuatoputapu zijn de mensen hier niet direct heel open, maar duidelijk zijn ze wel. We liggen in een prachtige ankerbaai en de mensen van het dorpje neerbij komen het liggeld innen. 20 dollars, oftewel 20 Tongaanse Pa’anga. Omgerekend moeten we zo’n 7 euro betalen om hier 3 nachten te liggen. Helemaal prima! Ze nemen het dankbaar in ontvangst, we krijgen nog een vriendelijke glimlach terug en dat is dat. We hebben in de hele Pacific nog niet eerder liggeld hoeven betalen op de ankerplaatsen maar vinden het prima om op deze manier wat bij te dragen aan de samenleving.
Dat bijdragen aan de samenleving doen we ook bij een lokaal winkeltje en op de markt. Er zitten in de hoofdstad van de eilandengroep waar we nu zijn best wel veel supermarktjes, maar veel zijn in handen van Chinezen. Nou hebben we niet specifiek wat tegen Chinezen, maar we vinden het niet leuk om boodschappen bij hun winkels te doen. Het is vaak een puinhoop, er ligt een hoop goedkope plastic troep van slechte kwaliteit en de vriendelijkheid spat er nou niet bepaald vanaf. Bij het lokale winkeltje gaat het er gelukkig anders aan toe. We worden vriendelijk begroet als we binnen komen, krijgen meteen de vraag of ze ons ergens bij kunnen helpen en ze ze willen graag weten waar we vandaan komen. In onze drie weken hier halen we er onze houdbare spullen en heerlijk zuurdesembrood.
Op de markt hebben we even keuzestress door de vele kraampjes maar worden we uiteindelijk vaste klant bij een dame die ons zo vrolijk begroet dat we maar al te graag inkopen bij haar komen doen. We halen regelmatig kool, paprika, tomaat, aardappel, eieren, komkommer, papaya en ananas bij haar. Als we op het punt staan om te vertrekken naar Nieuw-Zeeland kopen we bij haar ook een flinke voorraad vers eten voor de overtocht. Het is een flinke lading en als dank voor de grote aankoop krijgen we nog een tros bananen en twee papaya’s cadeau. Nu hopen dat we alles op tijd op krijgen…
Nieuw-Zeeland is best wel streng als het gaat om het invoeren van organisch materiaal. Verse fruit en groente mogen we sowieso niet meenemen en moeten we dus op hebben voordat we aankomen. Ook zaden, gedroogde bonen en honing zijn niet toegestaan. Tot zover niets ingewikkelds om rekening mee te houden, maar er zijn nog meer regels…
Die regels zijn van toepassing op de boot zelf. De ankerkist moet schoon zijn van modder en planten, aan dek en in de kuip mag geen zand meer liggen, en het onderwaterschip moet volledig schoon zijn. En met volledig schoon bedoelen ze ook echt: volledig schoon. Geen plantje of schelpje mag er meer onder zitten en dat betekent: schrobben. We zijn blij met onze coppercoat maar het duurt alsnog ruim 10 uur, verdeeld over 3 dagen, om alles echt schoon te krijgen. De grote vlakken, de doorvoeren, de schroef, rondom het roer, alle randen en onder de kiel. Het is lang geleden dat ons onderwaterschip er zo strak uit heeft gezien maar gelukkig kunnen ze onze moeite in Nieuw-Zeeland waarderen. Het filmpje en de foto’s die we insturen om te laten zien dat ons onderwaterschip spik en span is wordt goedgekeurd. Dat betekent dat we in Nieuw-Zeeland niet nog een keer gekeurd hoeven te worden en dus sowieso niet (op onze kosten) uit het water getakeld hoeven te worden. Er is nog van alles wat er verder fout kan gaan, maar dit is in ieder geval geregeld!
Wat er verder dan nog fout kan gaan? Ons visum moet in orde zijn, onze vooraankondiging van aankomst (advance notice of arrival) moet opgestuurd worden, we moeten online nog melden dat we geen illegale spullen bij ons hebben én we moeten nog een stukje zeilen. Ongeveer 10 dagen verwachten we over de tocht te doen, met misschien nog een tussenstop op een heel bijzonder stukje van de wereld: het Minervarif. Een rif waarvan alleen bij laagwater op sommige stukken een plekje boven water komt, en waar verder niets is wat ook maar enigszins op bewoonde wereld lijkt. We willen er graag heen maar willen ook graag in 1 x door naar Nieuw-Zeeland als het weer het toelaat, dus wat dat betreft kan het alleen maar goed komen.
Meer zien van onze belevenissen op Tonga? Kijk dan onze vlog!
- Niels Visser