Zo maakten zij hun antieke Oyster 39 stil en elektrisch

Iedereen raadt het ze af, maar ze doen het toch. Laura-anne en Tim kopen een antieke Oyster 39. Na enig twijfelen vervangen ze de doorgeroeste dieselmotor door een volledig elektrische installatie. Nu is het moment daar – hier hebben ze het allemaal voor gedaan: de allereerste proefvaart. Maar wat is toch dat irritante zingende geluid? Lees het hele verhaal in Zeilen 02/2026.

Vol verwachting kijken Tim en ik elkaar aan als ik het sleuteltje van onze splinternieuwe motor in het contact omdraai. Na tien maanden bloed, zweet en tranen op de jachtwerf is nu Het Grote Moment aangebroken. “Zal ik?” vraag ik minstens zo onzeker als enthousiast. Tim knikt twijfe­lend. We zijn allebei bloednerveus.

Zodra de banden van de kraan op veilige diepte zijn, geef ik gas. Eigenlijk geef ik helemaal geen gas, want onze nieuwe aandrijving is elektrisch. Wat ik doe: ik duw het gashendeltje naar voren. “Ga maar,” hoor ik Tim luid en duidelijk vanaf het voordek zeggen. “Hij staat al in z’n vooruit,” glimlach ik terug. “Verrek.” Verder blijft het stil. Dit is varen met een elektrische motor: we gaan vooruit en het blijft stil.

Janken van blijdschap

Wat we nu voelen is lastig in woorden te vatten. Bijna een jaar spendeerden we meer tijd op de jachtwerf dan thuis. Onderweg maakten we lijstjes, belden we met talloze hulplijnen en herzagen we keer op keer de begroting. ’s Nachts lagen we wakker van alle onvoor­ziene problemen. Maar nu varen we en is het stil.
Ik kan wel janken van blijdschap. Het is ons gelukt, we hebben het geflikt. Het is ongeveer twaalf maanden geleden dat we het besluit namen dat onze Oyster 39Takatuka elektrisch moest worden. “Ik denk dat we het zelf wel kunnen,” probeert Tim me gerust te stellen als ik mijn scepsis over de haalbaarheid van ons plan uit. Want hoe werkt dat in vredesnaam, zo’n elektrische ombouw? Ik ben zelf niet onhandig, maar van elektro­techniek heb ik geen kaas gegeten. Tim heeft echt gouden handen, maar ook hij zal zich toch wel stevig moeten inlezen in de wereld van voltages, watts and ampères. “Ik zou niet weten waar ik moet beginnen,” zucht ik. “Gewoon, bij het begin”, antwoordt Tim.
En zo geschiedt.

Zeilen 02/2026

Wil je de rest van dit verhaal lezen? Bestel nu een digitaal jaarabonnement op Zeilen, dan heb je direct toegang tot dit artikel en vind je in ons digitale archief nog veel meer. Bestel hier. Óf bestel een jaarabonnement 12x Zeilen+ digitaal lezen, dan krijg je maandelijks ons magazine thuisbezorgd én heb je met onze app altijd en overal de kennis van Zeilen tot je beschikking. Bestel hier.

Tekst: Laura-anne Grimbergen