Geen Jules Verne-record, wel een wereldprimeur: The Famous Project

Maandagmiddag heeft een achtkoppige vrouwelijke bemanning onder leiding van de Franse schipper Alexia Barrier geschiedenis geschreven in de zeilsport. Hun maxi-trimaran IDEC SPORT voltooide na 57 dagen, 21 uur en 20 minuten non-stop zeilen een reis rond de wereld. Het is voor het eerst dat een volledig vrouwenteam erin slaagt zonder tussenstops de aarde rond te varen, en wel in het kader van een poging voor de prestigieuze Jules Verne Trophy.

Vertrek vanuit Brest

Op 29 november 2025 vertrok IDEC SPORT vanuit Brest met een internationaal vrouwenteam aan boord, vastberaden om zeegeschiedenis te schrijven. Alexia Barrier, een ervaren Franse oceaanzeilster, stond aan het roer, bijgestaan door co-schipper Dee Caffari uit Groot-Brittannië. Ook olympisch medaillewinnares Annemieke Bes, olympisch kampioene Tamara Echegoyen, en doorgewinterde oceaanzeilsters Stacey Jackson, Rebecca Gmür Hornell, Deborah Blair en Molly LaPointe maakten deel uit van het team. Het doel: als eerste volledig vrouwelijke bemanning non-stop rond de wereld racen en een officiële richttijd neerzetten voor de Jules Verne Trophy.

Snelle Atlantische passage met hindernissen

Dankzij een gunstig weergaatje kon de trimaran eind november meteen een snelle oversteek van de Atlantische Oceaan inzetten. Al vroeg in de zuidwaartse sprint diende de eerste tegenslag zich aan: de grootzeilval raakte geblokkeerd. Het grootzeil zat dus vast, waardoor een bemanningslid de ~33 meter hoge mast in moest om het probleem te verhelpen. Ondanks het tijdverlies herpakte het team zich snel en zette koers richting Kaap de Goede Hoop, de toegangspoort tot de Zuidelijke Oceaan. Na ruim twee weken zeilen bereikte de crew dit iconische punt aan de zuidpunt van Afrika – een eerste mijlpaal op de route en het afscheid van de Atlantische Oceaan.

Bekijk ook

Onbreekbaar: hoe Charlie Dalin met kanker de Vendée Globe won én het record brak | Zeilen

Visnetten in de Indische Oceaan

De Indische Oceaan maakte al snel duidelijk dat deze tocht geen pleziertocht was. Diep in het zuiden trotseerde de bemanning stormachtige condities met huizenhoge golven en snijdende kou. Alsof dat nog niet genoeg was, kwam de trimaran halverwege de wereld in één klap tot bijna stilstand: een groot drijvend visnet had zich om de stuurboord-foil gewikkeld. De boot viel prompt terug van ~30 knopen snelheid naar slechts ~5 knopen. Pas nadat IDEC SPORT even in z’n achteruit was gezet, kon het team het zware net lossnijden en bevrijden. De foil bleek echter zo zwaar beschadigd en deels losgelaten dat hij buiten gebruik moest blijven. Vanaf dat punt moest de trimaran de rest van de wereldreis met één foil minder vervolgen, wat de stabiliteit en snelheid niet ten goede kwam.

Kaap Hoorn als hoogtepunt

Na het ruige traject door de Indische en Stille Oceaan verscheen begin januari het langverwachte silhouet van Kaap Hoorn op de horizon. Op 6 januari, de 38e dag op zee, zeilde IDEC SPORT rond deze mythische kaap aan de zuidpunt van Chili. Het was een historisch moment: nooit eerder had een volledig vrouwelijke crew Kaap Hoorn non-stop gerond op een maxi-multihull. Terwijl de kliffen van Hoorn achter hen verdwenen, vierden de zeilsters dit emotionele hoogtepunt kort – er lag immers nog een derde van de reis en de hele Atlantische Oceaan voor hen.

Stormachtige eindsprint

Na Kaap Hoorn volgde de sprint noordwaarts door de Atlantische Oceaan richting de finish, en deze laatste etappe zou de zwaarste van allemaal worden. In de Zuid-Atlantische Oceaan kreeg het team te maken met het beruchte Sint-Helena-hoog (hogedrukgebied) dat hun vaart tijdelijk flink afremde. Eenmaal terug op het noordelijk halfrond doemde in januari een diepe winterstorm – storm Ingrid – op als laatste grote hindernis. Barrier besloot wijselijk om de trimaran enige tijd beschutting te laten zoeken in de luwte van de Azoren, om zo de volle kracht van de storm te ontwijken. Bij een manoeuvre rond het eiland Terceira sloeg het noodlot echter alsnog toe: op 22 januari, in de harde wind, scheurde het grootzeil halverwege doormidden tijdens het reven. Alsof dat nog niet genoeg was, werd het al gehavende zeil kort daarop in storm Ingrid verder aan flarden gerukt.

De laatste dagen werden daarmee een uitputtingsslag. Wat restte van het grootzeil was onbruikbaar, zodat IDEC SPORT feitelijk zonder volledig grootzeil verder moest. Alleen de vaste vleugelmast en de voorzeilen (fok/stormfok) konden nog dienstdoen, terwijl de storm voor orkaankrachtige wind en monsterlijke zeeën zorgde. Alsof het nog niet episch genoeg was, vielen ook beide automatische piloten uit, waardoor de bemanning continu zelf moest sturen in de beukende golven. Toch wist het team gestaag vooruitgang te boeken. Uiteindelijk passeerden ze op 26 januari rond het middaguur de onzichtbare finishlijn tussen Ushant en Le Cap Lizard, om daarna door te zeilen naar Brest. Daar meerde de trimaran veilig af – zonder grootzeil, maar met een dolblij team aan dek.

Meer dan een recordpoging

Met deze voltooide wereldreis heeft The Famous Project niet alleen een zeiltechnische topprestatie geleverd, maar ook een symbolische barrière doorbroken. Het was 27 jaar geleden dat de Britse Tracy Edwards als eerste met een volledig vrouwenteam een Jules Verne-poging ondernam – haar team moest in 1998 opgeven na een mastbreuk in de Zuidelijke Oceaan, vlak voor Kaap Hoorn. Alexia Barrier en haar vrouwen hebben die openstaande rekening nu vereffend: hun succesvolle omzeiling markeert het eerste 100% vrouwelijke referentietijd rond de wereld in de Jules Verne-context. Hoewel de 57 dagen geen recordtijd is in absolute zin (het officiële Jules Verne-record werd deze week scherper gesteld door Sodebo), hebben ze laten zien dat oceaanracen niet langer het domein is van uitsluitend mannelijke teams. “Dit pioniersproject is bedoeld om de mogelijkheden voor vrouwen in de zeilsport een impuls te geven, en de perceptie van waar vrouwelijke atleten toe in staat zijn te veranderen,” verklaarde Barrier voorafgaand aan de reis. The Famous Project heeft vanaf de start uitgedragen dat deze missie niet alleen om een snel rondje ging, maar vooral om de grenzen van het mogelijke te verleggen, stereotiepe verwachtingen te doorbreken en toekomstige generaties zeilsters te inspireren. Met de succesvolle finish van dit vrouwenteam is een belangrijke mijlpaal bereikt voor meer inclusiviteit in de zeilsport – en ligt de lat klaar voor de volgende generatie zeilsters om deze tijd scherper te stellen.

Bekijk ook

Sneller dan ooit tevoren: Coville en Sodebo pakken de Jules Verne Trophy | Zeilen