Drie ‘shockers’ in de Figaro…

Ondanks technische en financiele problemen is Sander Bakker aan de start verschenen van Solitaire d…

Michael 30 jul. 2004 | 13:57

Nieuws

Ondanks technische en financiele problemen is Sander Bakker aan de start verschenen van Solitaire de Figaro. De prestigieuze race voor solozeilers doet in de komende weken havens aan rond de Golf van Biskaje. De eerste etappe verliep verre van vlekkeloos…, zo meldt de 31-jarige Enkhuizenaar.

‘De eerste etappe zit erop, een nachtmerrie! Licht weer tijdens de gehele race. Wel een geweldig gezicht, 52 identieke racebootjes. Mijn boot Stern Groep, zeilt als een droom. De nieuwe profielen op kiel en roeren maken echt een verschil. De snelheid is okay en hij ligt ‘lekker op de helm’ ofwel ik heb stuurgevoel via de helmstok. Ik zat aardig snel in mijn ritme en vocht mezelf naar halverwege de vloot, alles goed zover…

‘s Nachts een aanvaring. Iedere boot lag over dezelfde boeg en ik was binnen een maaltijd aan het voorbereiden, waarschijnlijk was drie minuten eerder een boot die voor mij lag -op zo’n 800 meter van mij verwijderd- tot de conclusie gekomen om overstag te gaan (wat niet de ideale slag zou zijn qua snelste route naar het waypoint) Hij wist mij te vertellen dat hij mij wel gezien had, maar dacht dat ie ruim achterlangs zou gaan. Hij ging overstag en ging daarna naar de kaartentafel om te checken of zijn tactiek wel de juiste was op de computer. Eenmaal buiten was het al te laat… Boem, ik knalde vol in zijn zijkant. Bij mij zat het eten overal; op plafond, vloer en mijzelf. Complete chaos en een te hoge hartslag. Binnen 1 seconde stond ik aan dek en zag dat het een mede-deelnemer was en géén vrachtship of iets dergelijks. Een snelle inspectie bracht niks zorgelijks bovenwater aan mijn boot.

Via de marifoon nam ik daarna contact op met Brio, hij was okay en de boot had (heeft) schade aan de zijkant, maar niet echt ernstig gelukkig. Dat was dus shocker nummer één.

Nummer twee volgde de volgende dag. Ik was bezig met een fantastische zeildag en ging als een speer. De ronding van vuurtoren de Royal Sovereign ging als klokwerk, onder spi haalde ik tijdens de ronding twee boten in. Daarna lag ik het hoogst van de gehele vloot en binnen drie kwartier lag ik 18de. Niemand die mij vuile wind kon geven en even was ik het die de lakens uitdeelde, de Stern Groep stevende af op een mooie positie…

Helaas duurde deze pret maar kort, want de wind zakte eruit en kwam later terug vanaf de kust en ik was één van de laatste die deze nieuwe wind mocht ontvangen. In de 40ste positie en met een rotgevoel begon ik aan het gevecht terug naar voren. Dat was shocker nummer 2.

Nadat ik als langste in een blakte had gelegen, kwam de wind weer terug. De spinnakers werden maar net vol gehouden, maar daar waren we al aan gewend. De vloot was verdeeld in grote kopgroep, dan een groepje van 6 (alwaar ik mij bevond), een groepje van 8 op zo’n 10 minuten achter ons en nog wat losse flodders her en der. Met nog zo´n 5 uur te gaan was de kopgroep ongrijpbaar voor ons en de groep achter ons vormde géén bedreiging als voor ons, als de wind hetzelfde zou zijn.

Een voor een kroop ik naar voren in mijn groepje en de laatste 2 spannende uren was ik aan de leiding. Ik lag in 33ste positie en dat vond ik een schrale troost tegenover pech nr 2. Dit wou ik dus niet uit handen geven. 1 mijl voor de lijn meldde ik mezelf via de marifoon aan de racecommissie. Mijn voorsprong was zo’n 20 meter op mijn belagers… spannend.

Eénmaal bij de laatste ton aangekomen lag mij niets meer in de weg. Ware het niet dat… boot nummer 13 (!) voor mij de boei verkeerd rondde en ik dat dus netjes nadeed. Ze doen hier hun best om alles ook in het Engels te printen en dat gaat ze goed af. Helaas bij het printen van de ‘Annexes Parcours’ hebben ze de vertaling overgeslagen. Het idee hierachter is dat daar bijna alleen maar waypointposities in staan en een vertaling achterwege gelaten kan worden… Helaas voor mij staan er ook bij iedere etappe een paar regels tekst over de finishlijn en de aanloop ervan! Terug tegen de wind in hakken, een onvoorbereide spi drop en een kwaad gevoel over het racecomité resulteerde in een verlies van 20 minuten. Ik heb een officieel protest ingediend, maar hoorde al dat ik weinig kans maak, omdat er ergens staat genoteerd dat de Franse taal (tekst) de ‘dominerende factor’ is. Een vertaling van de komende drie etappes is gelukkig wel onderweg.

Kort maar krachtig: het groepje dat achter ons zat ging ook nog voor mij langs en mijn resultaat is een lullige 42ste positie. Gelukkig gaan alle etappes op tijd en is het verlies dus niet zo heel groot…

Sander Bakker

www.sanderbakker.nl

Nieuws