De verkoop van Argos: afscheid van twintig jaar zeilen

Een Koopmans vol herinneringen, wind en melancholie.

“Ik weet niet eens hoe oud ze is, zelf ben ik nu eenentachtig.” Na twintig jaar samen te hebben geleefd en gebeefd op het water hakt Lodewijk Wiener de knoop door. Hij biedt zijn geliefde Argos te koop aan. Op papier neemt hij alvast afscheid. Lees het hele verhaal in Zeilen editie 06/2026.

In de zomer van het jaar 2011 vierde scheepsontwerper Dick Koopmans het vijftigjarig jubileum van zijn bedrijf, tijdens een feestelijk weekeinde, waarbij tientallen Koopmansschippers zich met hun schepen verzamelden in de haven van Lelystad. Onder die jachten bevond zich ook het eerste jacht dat Dick Koopmans ooit voor zichzelf had ontworpen, Jantine I, een hechthouten S-spant van negen meter vijftig, die later op bestelling geleverd kon worden en als typenaam Kustvaarder kreeg. Deze eerste Jantine was sedert 2008 mijn trotse bezit en destijds varende onder de door mij bedachte naam Noorderzon, een naam die qua trieste vindingrijkheid niet onderdeed voor missers als Second Love, Second Lady, Waterman, Neptunes, Poseidon, Orka, of het maagzuuropwekkende Dol-fijn. En geloof het of niet, er vaart zelfs een schip rond onder de naam Natte wind. Maar in de loop der tijd kruisten zoveel Noorderzonnen mijn koers dat ik mijn schip aan een totale zonsverduistering onderwierp en koos voor Argos, vijf verschillende letters, makkelijk te verstaan over de marifoon en tevens een saluut aan zowel Argo, de beroemde botenbouwer uit de Griekse oudheid (denk hierbij aan de Argonauten) en een aai over tijd en ruimte heen voor de oude hond van Odysseus, die Argos heette en die zijn baas bij zijn terugkeer op Ithaka, na twintig jaar, als eerste herkende en daarop van opwinding stierf. Enig sentiment is mij niet vreemd; ik geef het toe.

Terug bij zijn eersteling

De naam Jantine schijnt een plagerijtje te zijn geweest van Koopmans jegens zijn dochter Jantine, die niet veel, zeg maar geen, zin had om met haar ouders te gaan zeilen. Tijdens de reünie in 2011 was het vlaggenschip van Koopmans een vijftien meter aluminiumjacht genaamd Jantine 4. Een kajuit als een salon, waarin ik samen met hem en zijn echtgenote Elly thee heb mogen drinken en hem voorzichtig verzocht om zijn eersteling nog eens te bezoeken, op welk aanbod hij vriendelijk inging en hurkend in Argos tot de conclusie kwam dat de mastkoker nogal zwak ondersteund werd door het dek. “Daar kan wel wat stuthout bij.” (Of hij het woord stuthout gebruikte weet ik niet meer, stuthout dient eigenlijk een ander doel, het kan ook balkje geweest zijn.*)

Zeilen 06/2026

Wil je de rest van dit verhaal lezen? Bestel nu een digitaal jaarabonnement op Zeilen, dan heb je direct toegang tot dit artikel en vind je in ons digitale archief nog veel meer. Bestel hier. Óf bestel een jaarabonnement 12x Zeilen+ digitaal lezen, dan krijg je maandelijks ons magazine thuisbezorgd én heb je met onze app altijd en overal de kennis van Zeilen tot je beschikking. Bestel hier.

* Op een tocht van Scheveningen naar IJmuiden met een westenwindzeven stond plotseling de verstaging slap en bleek dat de mastvoet ongeveer tien centimeter door het dek was gezakt.

Tekst: L.H. Wiener