David Lewis was een van de oervaders van het moderne oceaanzeilen die in de vijftiger en zestiger jaren de weg baanden voor het zeilen zoals we dat nu kennen. Hij hoort daarmee in het rijtje, Bernard Moitessier, Robin Knox-Johnston en James Wharram.
De naam van Dr. David Lewis, is voor altijd verbonden aan de “Carnal Vertue” in de eerste Ostar in 1960. Al in 1959 zeilde Lewis voor het eerst en solo naar Noorwegen met de 25 voets Virtue. Destijds een uniek avontuur. Toen dat jaar de eerste geruchten over een transatlantische wedstrijd in 1960 Lewis bereikten, meldde hij zich bij Blondie Hassler, de organisator van de wedstrijd. Niet om de wedstrijd te winnen, maar vooral om na te gaan hoe de menselijke geest en het menselijk lichaam zich hielden bij een langdurige blootstelling aan de oceaan op een dik zeven meter lang zeiljacht. Overigens kwam hij als derde binnen.
Later zeilde Lewis baanbrekende tochten met de catamaran ‘Rehu Moana’. De wereldomzeiling van Lewis met zijn gezin was de eerste met een catamaran. In Polynesië bestudeerde hij de navigatiemethoden van de oude zeevaarders en publiceerde daar “We, the Navigators” over. Tussen 1972 en 1974 was David Lewis een van de eerste zeilers die koers zette naar Antarctica. Weer een soloreis, het boek over deze reis werd onder andere gepubliceerd in Nederland onder de titel “Ice Bird”. In 2001 werd David Lewis geridderd door de Britse vorstin. Tot op hoge leeftijd maakte David Lewis expedities. Hij stierf op 23 oktober 2002 op 85 jarige leeftijd in Gympie, Australië.