Je voelt het meteen zodra je ligt: het Wad ademt. Je schip zakt zacht in het zand, de lucht trilt van stilte en op de vloedlijn strekken zeehonden loom hun vinnen. Afgelopen zomer beleefden duizenden zeilers datzelfde magische moment op Richel — een zandplaat die meer geeft naarmate het water zich verder terugtrekt.
Droogvallen op de zandplaat
Wanneer het tij valt, ontstaat op Richel een tijdelijk eiland waar tijd vertraagt. Voor veel zeilers is de eerste stap op het natte zand een kleine rite: schoenen vol slik, hoofd vol ruimte.
Het seizoen 2025 brak alle recente records. 3.086 recreanten zetten voet op Richel sinds Rijkswaterstaat in 2021 de monitoring overnam. De drukste dag was 23 juli, toen 21 schepen tegelijk droogvielen en 250 mensen samen over de plaat zwierven. In totaal droogvielen afgelopen jaar 683 schepen.
Wadwachters als gidsen en beschermers
Op Richel ben je nooit helemaal alleen. 36 wadwachters hielden dit seizoen toezicht, maar vooral gaven ze context, rust en richting. Ze laten zien waar vogels broeden, waar zeehonden zich terugtrekken en waarom de Erecode van het Wad geen formele regel is, maar een belofte aan het landschap.
Voor veel bezoekers was dit hun eerste échte kennismaking met de kwetsbaarheid van de zandplaat.
De magie van Richel
Richel is geen gewone zandbank. Het is een klaslokaal zonder muren, een rustpunt voor mens én dier en een plek waar het getij bepaalt hoe lang je mag blijven. Het afgelopen seizoen bewijst dat veel mensen tegelijk van deze plek kunnen genieten — zolang we luisteren naar de natuur en de aanwijzingen van de wadwachters.
- Eric van den Bandt