Laatste kans voor Avelon

Wieke van Oordt doet afwisselend verslag in Zeilen van haar avonturen als opstapper en als schipper. In 2020 publiceerde ze het boek Steigerjunkie en in 2021 kocht ze haar Beneteau First 26, Avalon, waarmee ze steeds verder de grenzen van haar vaargebied verlegt. Onderstaande column werd in Zeilen 05/2026 gepubliceerd.

Laatste kans voor Avalon

“Zie ik je binnenkort weer op het water?”

“Ben je ook weer op de haven dit weekend?”

Ping, ping. Het zeilseizoen is definitief begonnen en mijn telefoon kondigt de ene na de andere zeiler aan. Een vriendin vertelde me ooit dat ze twee soorten vrienden heeft: zomer- en wintervrienden. Als ze een uitnodiging krijgt voor een verjaardag of een etentje in de winter, dan komt ze. Gezellig. Maar gedurende het zeilseizoen zijn haar zomervrienden aan de beurt. Ze is, gedurende de weekenden en alle vrije dagen, een half jaar op de wal en een half jaar op het water.

“Geeft een wintervriend in de zomer een feest? Dan ben ik er niet bij. Nee, óók niet als ze een jubileum hebben. Housewarming geven, een baby krijgen, 25 jaar getrouwd zijn of wat dan ook. Ik ben zeilen en dat weten ze. Punt.”

Hij fronst. ‘Welk seizoen? Je kunt toch gewoon het hele jaar doorvaren?’

Ik ga mijn eigen vrienden na. Zou ik mijn tijd en vrienden ook zo kunnen indelen? Daarvoor is de balans in mijn telefoonboekje niet helemaal toereikend: ik heb meer walvrienden dan zeilvrienden, waarschijnlijk vooral omdat ik pas op mijn vijftigste ben gaan zeilen. Maar afgezien van het aantal: zou ik het tweesoortenvriendenstelsel willen toepassen? Eenvoudigweg nee zeggen tegen welke uitnodiging dan ook, domweg omdat die in het verkeerde seizoen valt? Het is verleidelijk, omdat ik nog nooit zo weinig op mijn eigen boot heb gevaren als vorig jaar.

Waarom? OMDAT HET UNIVERSUM NIET MEEWERKT, JA. En misschien een beetje omdat ik niet kan plannen, maar eerst even terug naar het universum.

Picture this: elk jaar huren vrienden ergens in het voorjaar een huisje op Terschelling.

“Komen jullie weer langszeilen?”

“Ja! Superleuk.”

Vorig jaar was dit een doorslaand succes, het tij liep precies goed, de wind ook en na een perfecte overtocht meerden wij de boot af aan de steiger in de haven van West. Onze vrienden kwamen ons nog geen tien minuten later tegemoet wandelen. Fietsen gehuurd, vogels geluisterd, duinen beklommen, gelachen, gegeten, gedronken. Dit weekend kan alleen maar in superlatieven worden beschreven. Nee, dan dit jaar.

“Wanneer zitten jullie er? Weer in dezelfde periode? Perfect.”

Cue : het universum. Dat weekend stormde het. Regen en hagel, maar vooral de windkracht zorgde ervoor dat Avalon thuis bleef slapen, terwijl wij de veerboot namen naar het eiland om alsnog onze vrienden te kunnen bezoeken. Tijdens de overtocht probeerde ik zo veel mogelijk te kijken als iemand met een zeilboot die anders heus wel was gaan zeilen, hoor. Ja nou, zeker weten. Maar het weer, hè. Het voelde als een afgang.

Het weekend ervoor en het weekend erna was het weer wél perfect, maar ja, zo hadden wij het niet gepland. “Geeft toch niet,” zeiden de (overduidelijk geen zeil-, maar wal-)vrienden in het gehuurde huisje. “Dan gaan jullie toch gewoon volgende week weer met de boot weg.”

“Dan krijgen we logees.” “
… of de week daarna.”
“Schoonmoeder jarig.”
“… of het weekend van...”
“Zakenreis.”
“Fietsweekend.”
“Hardloopwedstrijd.”
“Tuinfeest.”
“Theater.”

Laat mijn leven het wel toe om een boot te hebben? Of beter gezegd, laat ik het in mijn leven wel toe? Het lukte vorig jaar om een paar weekenden te vinden waarin we naar de boot konden. En in één of twee daarvan was het aanvaardbaar zeilweer.

“We krijgen vast in het najaar ook nog genoeg kansen.” Maar nee, ook afgelopen najaar bleef Avalon verdomd alleen in de box schommelen.

Niet voor het eerst denk ik aan mijn tweesoortenvrienden-vriendin die dit soort problemen niet heeft, omdat ze niet alles hoeft te proppen in een lang van tevoren bedacht weekend op de boot. Alle weekenden zijn voor haar zeilweekenden. Is de wind dit weekend niet goed om de zee op te gaan? Dan draait ze om. Staat de hoek niet goed om over te steken naar Enkhuizen, maar wel om naar Stavoren te gaan? Doet ze dat toch. Mijn zeilplannen komen niet uit, omdat ik ze maak. “Ik heb nauwelijks op Avalon gevaren,” klaag ik tegen een zeiler. “En nu is het seizoen alweer voorbij.” Hij fronst. “Welk seizoen? Je kunt toch gewoon het hele jaar doorvaren? Waarom zou je er in de winter mee stoppen? Zo moet je helemaal niet denken.” Hij buigt voorover en tikt met zijn wijsvinger op tafel. “Je beperkt jezelf op deze manier. Verdubbel gewoon je kansen en vaar het hele jaar rond.”

Ik weet wat ik moet doen. Ik moet keuzes maken. Eén heb ik genomen: ik ben en word geen winterzeiler. Het blijft bij het zomerseizoen en het blijft dus bij een beperkt aantal weekenden. Mooi, die beslissing staat, gelijk doorpakken en het volgende besluit nemen: mijn vrienden blijven in één categorie vallen. Geen indeling in zomer- of winterfeestjes, hoe verleidelijk het ook is. Ben ik na alle hersenspinsels dus eigenlijk niet verder opgeschoten? Sta ik er nog hetzelfde voor als de vorige jaren en kan het dus gebeuren dat ik komend seizoen weer zo weinig op Avalon ben? Dan blijft er maar één keuze over. De winterzeiler die voor me zit, zegt wat ik ook al wel weet: “Dan is het beter om de boot te verkopen.” Hij heeft gelijk.

Wordt dit het seizoen van de waarheid? Timmer ik dit najaar een verkoopbordje op Avalon ? En zou ik dan een nieuwe eigenaar kunnen vragen of ik de boot weer terug mag zodra mijn pensioen zich aandient?

Ping. “Kom je vrijdag naar Makkum?” Ik pak mijn telefoon en app terug. “Ik kan dit weekend niet, maar volgend weekend wel. Ben je er dan ook?” Maar voor ik het verstuur, haal ik de laatste zin weer weg. Overbodig.

Publicaties Wieke van Oordt

Wieke van Oordt doet afwisselend verslag in Zeilen van haar avonturen als opstapper en als schipper. In 2018 publiceerde ze het boek Vrouwen kunnen niet zeilen en in 2020 Steigerjunkie. In 2021 kocht ze haar Beneteau First 26, Avalon, waarmee ze steeds verder de grenzen van haar vaargebied verlegt.

Bekijk ook

Column | Zeilen