Na het droogvallen de plaat op... en dan?

Droogvallen en van boord stappen op de plaat

Voor veel wadzeilers hoort droogvallen er gewoon bij. Met de boot rustig op een zandplaat wachten tot het water zich terugtrekt: het blijft een van de mooiste manieren om het Wad te beleven. En eerlijk is eerlijk — de meeste zeilers zullen dan ook niet snel zonder schip op een zandplaat belanden, laat staan dat er redding nodig is zoals een paar weken geleden bij een groep wadlopers het geval was.

Uit Handboek Varen op de Waddenzee

Hoe gaan experts na het droogvallen de plaat op? Ook Marianne van der Linden, auteur van het Handboek Varen op de Waddenzee, heeft het wadlopen vanaf een droogvallende boot een keer moeten leren. Zij schrijft in haar boek:

*

"Hoe laat kan ik van boord?

Wanneer is het water weg rondom mijn schip In de planning van het droogvallen hebben we er al even naar gekeken. Het is een leuke vraag om over na te denken. Maar je ziet en hoort het vanzelf. Het gekabbel stopt, de vogels komen eten zoeken. Wacht even tot de vogels verderop zijn voordat je van boord gaat.

Blote voeten

Op sommige zandplaten kun je veilig met blote voeten wandelen. Maar dat is niet overal het geval. Huisartsen van de eilanden waarschuwen wadlopers voor de Japanse oester: de randen daarvan zijn zo scherp dat ze je gemakkelijk verwonden. De afgebroken randjes blijven achter in je voet en zorgen voor ontstekingen.

Met laagwater terug bij het schip!

Als je droogvalt lijkt het tij soms eindeloos te duren. Maar laatje niet op het verkeerde been zetten! Het water komt namelijk veel sneller op dan het valt. Daarom is het belangrijk op het moment van laagwater weer in de buurt van je schip te zijn. Ga dus van boord voor een wandeling zodra het kan en zorg dat je terug bent voórdat het water opkomt.

In het donker

Het kan heel donker zijn op het Wad. Het is niet ondenkbaar dat je wegloopt en je schip niet meer terug kunt vinden. Een ankerlicht helpt, maar het is het beste om ‘s nachts dicht bij het schip te blijven.

'Wir haben noch Zeit!'

Ik heb veel respect voor het opkomend water gekregen op één specifiek moment. Het is geen verhaal om trots op te zijn, maar ik heb er veel van geleerd. Voor mij was dit de aanleiding om voortaan altijd met laagwater weer bij het schip te zijn.

We liggen droog bij Kornwerderzand en genieten van de helderste zonsondergang die ik ooit gezien heb. We zijn vroeg in het tij vastgevaren. Er is wel tijd om wat langer op de plaat te wandelen. Denk ik. Een halfuur na laagwater moet iedereen weer bij het schip zijn. We zwerven uit over de plaat. Rond laagwater(denk ik dan) zie ik het water al opkomen. Met zo'n vaart dat het me leerzaam (!) lijkt een filmpje te maken van de vloedlijn die op me af komt. Na 20 seconden sta ik in 3 centimeter water. Waar is het schip? Dat is minstens 3 minuten lopen. Dan staat er 30 centimeter! Ik zet het op een rennen. Onderweg vertel ik twee Duitse opvarenden dat ze met me mee moeten rennen om op tijd te zijn. Ze kijken gezagsgetrouw op hun horloge. “Wir haben noch Zeit…”

Hoe kon dit gebeuren?

1. Ik heb gerekend met het laag water van Harlingen (19.00 uur). Bij Kornwerderzand was het al om 18.30 laagwater.

2. Dus was ik niet zo vroeg in het tij als ik dacht. Dat extra half uur had ik dus evenmin beschikbaar.

3. We liggen in de Texelstroom. Die is berucht om het snel stijgende water, direct na laagwater.

In het kort

Wandelen op het Wad

• Vertel alle opvarenden hoe laat ze weer in de buurt van het schip moeten zijn.

• Zet alvast een teiltje water neer om straks het zand van je voeten te kunnen spoelen.

• Breng een anker uit voordat je van je schip weggaat.

• Ga niet te ver van het schip.

• Bij kans op slecht zicht en in de nacht: dicht bij het schip blijven en een ankerlicht ontsteken.

• Respecteer de natuur – zie ook de erecode voor wadliefhebbers

Bekijk ook

Zeehondenpopulatie krimpt: wat speelt er in de Waddenzee? | Zeilen

*